Uykuya dalmıştım sanırım ya da uyumak üzereydim kapıdan gelen tıkırtılar yüzünden aniden yataktan fırladım bir daha iç çamaşırlarımla yatarsam......lanet şans giyinecek vaktim yoktu tek çarem geleni haklamaktı.Etrafımda ağır bir şey aradım lanet olsun ki yoktu abajur olmazdı çok para vermiştim ona,gözlerim odayı tararken kapının açılmasına az kaldığı gelen seslerden anlaşılıyordu şansa bak yeni hayatımın ilk günüymüş al sana yeni hayat yavaşça merdivenlerden indim ve kapının yanındaki kirişe yerleşirken ,buraya takılması gereken ama benim vakit bulup taktıramadığım raflardan birini alıp beklemeye başladım evin içi zifiri karanlıktı ve içeriye giren kişi cep telefonunun ışığını açmıştı,cep telefonunun ışığını mı açmıştı bu ne biçim hırsızdı ya da katil peşime acemi mi takmışlardı, içeriye giren göremediğim kişinin ,iri yarı bir adam olduğu selulietinden fark edilebiliniyordu,tek çare kafasına rafı indirmekti bayılınca hırsızsa salardım polis maalesef tercihim olamazdı,derdi başkaysa da icabına bakardım ,keşke verilen silahı alsaydım en azından korkutmak için kullanabilirdim ne kadar kötü olursa olsun bir canlıyı öldürme fikri bana çok uzaktı ama katılacağım operasyonlarda ölmemek için öldürmek zorunda kalmaktan endişe ediyordum iyide bu hırsızın etrafı araştırması gerekmiyormuydu direk üst kata yönelmişti merdivenleri çıkıp abajurumu yaktı ne manyak bir hırsızdı bu eğilip yukarıya baktığımda deri ceketini çıkaran bir Karahan görmeyi beklemiyordum çapkın gülüşü yüzündeydi ve olduğum tarafa bakmadan konuşmaya başladı,''Saklandığın yerden çık güzelim, benim..''bu bana gülüyormuydu neyse ki loş ortam çıplaklığımı biraz örtüyordu elimdeki rafı bir kenara koyup girişte bıraktığım valizlerden birini açtım ve bir eşofman altı giyip ışıkları açtım kızgın adımlarla merdivene yöneldim yatağıma mı yatmıştı bu, iyice sinirlenmiştim benim ödümü koparıp hiç bir şey olmamış gibi kollarını çapraz yapıp başının altında birleştirmiş , gözlerini kapatmış yüzündeki alaycı sırıtışla yatağımda öylece uzanıyordu.Artık kendimi kontrol edemiyordum akşamın tüm gerginliğini ondan çıkarabilirdim öfkeli çıkan sesimle resmen bağırmış olabilirdim.''Sen manyak mısın gecenin üçünde hırsız gibi gelinir mi?''Gözlerini açmış tavandaki pencereye bakıyordu çatılan kaşlarından anlaşılan o ki pencereden pek hoşlanmamıştı.Bana bakmadan pencereye bakarak konuştu''Kim yatağının tepesine pencere koyar çatıya çıkan resmen dikizler be seni buradan.''''Sana ne benim penceremdem............''konuşmam beni üzerine çekmesiyle son bulurken öfkemde yerini telaşa bırakmıştı ,resmen taş gibi adamın üstünde yatıyordum debelendikçe bacaklarıyla beni daha da kendisine bastırıyordu gözlerimi gözlerine diktim, iyi de ne söyleyecektim ki ben ,soluk alabilirsem ,sanırım konuşa da bilecektim.''Bırak beni ''sözlerim güçsüz çıkan sesimle çelişiyordu.''Bırakmam''onun sesi gayet kendinden emindi.Beni üzerinden çekip yan tarafa yatırdı benim yatağımda yüzlerimiz birbirimize dönmüş bir şekilde yatıyorduk bu garipti biraz bana doğru yaklaşıp ellerini belimde birleştirdi bunu ayaktayken yapınca bu etkiyi vermiyordu ,resmen sıcak mı basmıştı ne sonra daha da yaklaştı ve burnuma bir öpücük kondurdu.Büyüleyici sesiyle ''Hadi uyuyalım,berbat bir geceydi.''Çok beklersin canım sen onu benim huzurlu uykumu bölüp evime hırsız gibi girip ya sahi bu benim adresimi nereden bulmuştu en iyisi sorarak öğrenmekti,''sen burayı nasıl buldun...''Sırıtıyordu yine ''Sence...''Bir Aydınlanma ani daha yaşadım.Tabi ya ''Ahmet ispiyoncu şoför yemedi içmedi yerimi sana mı yetiştirdi.''Şu bayıldığım yan gülüşünü yüzüne yerleştirmese ben gayet kızgınlığımı koruyacağım ama ''Tam olarak öyle olmadı eve gittiğimde seni odanda bulamayınca küçük çapta bir olay çıkarmış ,herkesi ayağa kaldırmış,biraz kırıp dökmüş olabilirim...''Ellerimle yüzümü kapattım ''Rezil oldum ya sen ne çeşit bir öküzsün şimdi seninle beni .....sırıtmasana sen, adama bak hala sırıtıyor,''''Sende beni bekleseymişsin,güzelim,''Alaycı bir tavırla ''bunu bütün gece yüzüme bile bakmayan adam mı söylüyor?''Aldığı bilekliği taktığım elimi tuttu küçük yeşil kalp ikimizin yüzünün arasında sallanıyordu,''Bunu kalbini ellerine teslim eden adam söylüyor,''sıkıntılı bir nefes çekti içine''sana anlatamadığım şeyler var güzelim, bu akşam orada gördüğün adam eğer sana hissettiklerimin bin de birini bile bilse seni benim canımı acıtmak için insafsızca incitir.''Diklenip sırtımı yatagın demir başlığına dayadım o da beni taklit edip aynı şekilde oturdu,sormak istemiyordum aşk bakışlı adamımı zorlamak istemiyordum ama kendime engel olamadım,biraz ürkek çıkan sesimle''Şey.....o adam senin düşmanın mı?'Yüzümü avuçlarının arasına aldı ve tane tane döküldü sözcükler dudaklarından''O adam bu dünya da iyi olan herşeyin düşmanı,''Kafamı gögsüne dayayıp yatağa doğru uzandı sesimi çıkarmadım kokusuna bulanmışken ne Zafer ne de dünya umrumda değildi tek istediğim bu gece Karahan'ın kollarında hiç olmadığım kadar güvenli ve huzurlu bir uykuya almaktı o kadar.......
Sırtımda gezinen ellerle gözlerimi açtığımda Karahanın uyku mahmuru yakışıklı yüzü beni bir gülümsemeyle ödüllendirdi,''Günaydın Nefesim,''gözlerimi ovuşturarak ''günaydın''dedim ''saat kaç,''Bedenimi üzerine çekti saçlarım yüzüne değiyordu,''Çok erken değil mi?''dedim.Biraz isteksizce''Bana kalsa seninle bu evden aylarca çıkmam,'' sonra bir tutam saçımı tuttu ve kulağımın arkasına sıkıştırdı bakışları artık uyku mahmuru değildi ,gözlerindeki tutku kalp atışlarımı daha da hızlandırdı.''bu odadan,''sonra dudağımın kenarına bir öpücük bıraktı,''bu yataktan,''bu adam bana ne yapıyordu böyle öpeceksen öp işte be adam öyle aniden beni kucaklayıp yataktan kalktı ki ellerimi boynuna sıkıca dolayıp sahte bir çığlık attım,''ne yapıyorsun Karahan,''Merdivenlerden inerken saçlarımı uzun uzun kokladı son derece kışkırtıcı çıkan sesiyle''biraz daha o yatakta kalsaydık kendime hakim olamazdım,güzelim,gitmem gerek ve senin o beni büyüleyen gözlerini görmeden gitmek istemedim.''Ayaklarım yerle buluştuğunda ona yaklaşıp sıkıca sarıldım,''İyi yaptın kalbim....kahvaltı için vaktimiz var mı?''Bu adam neden öyle donup kalmıştı ki yalnış bir şey mi söylemiştim ki ellerimi gözlerinin önünde sallayıp dikkatini çekmeye çalıştım,'' Hey Karahan iyi misin?Yalnış bir şey mi söyledim?Salladığım ellerimi tutup dudaklarına götürdü ''sen az önce bana ne dedin,'' ''Ne dedim kahvaltı......'' ''Yok ondan önce.'' HA BEN ŞEY dedim......sen dedin ya kalbim ellerinde diye işte ......sen de benim kalbim olmuş oldun kızdın mı ki.''Sen deli misin bakışlarıyla sarıldı bana dudaklarından dökülenleri benden çok kendine söylüyor gibiydi.''Her şey bittiğinde tüm sorunları çözdüğümde sensiz tek sabaha uyanmak istemiyorum tüm belalardan kurtulduğumda istediğim tek şey sensin Nefesim....''Karahan'ın kolları bu dünyada huzur bulduğum tek yerdi Karahan benim kalbimdi.......... Evde yiyecek namına bir şey olmadığından ki alışveriş yapmayı kafamın bir yerine not almıştım,birer kahve içip sohbet ettik,Gökhan abiyle yaptığımız konuşmanın tekrarı gibiydi.Karahan gittiğinde bende biraz araba ilanlarına baktım bu işler krediyle oluyordu sanırım ya da en iyisi bir galeriye gitmekti görerek almak her zaman daha iyiydi,hazırlanıp evden çıktım etraftaki iş yerleri açılmış esnaf iş başı yapmıştı bile kapı kilidimi güçlendirmem gerekliydi en azından bir Sürgü ilave etmeliydi adam kapımı beş dakikalık kurcalama sonunda kolayca açmıştı.Caddeye çıkınca bir taksi çevirdim ve yeni işime gitmek için şoföre adresi verdim,araba durduğunda Binayı inceledim,sıradan bir iş yeri gibi görünüyordu hafifçe gülümsedi ilk çalıştığım yer gibiyse içerse müthiş bir teknolojik ağ,silah odaları,Atış poligonları en önemlisi ise sıkı bir güvenlik sistemi kurulu olmalıydı o zaman çaylaktım,şimdi ise tecrübeli elemanlarla çalışacaktım ekip 3 umarım işimi çok zorlaştırmazdı.......
