Marrying Him

Chapter 41 - Wedding Day

YURI'S POV

Today is the day. Our wedding day and also my day. I'm now 16 years old. Sweet 16 ko pa. Hindi din naman to special para sa akin. Hindi ko naman mahal yung pakakasalan ko eh.

"Yan ang ganda mo parin iha!"

Ngumiti ako sa nag ayos sa akin.

"Thank you po."

Nandito parin kami sa hotel. 1 hour more before our wedding.

"No it's okay. Congratulations din sa inyo ni Woohyun iha."

Ngumiti nalang ako sa kanya. If you only know the truth behind this wedding. Ang akala kasi ng iba mahal talaga namin ang isa't isa.

"Anak!"

Napatingin ako sa mga parents ko na kakapasok lang dito sa loob. Alangan naman sa labas diba? Lol.

"Ang ganda naman ng prinsesa ko."

Yinakap ko si Papa.

"Thanks pa."

"Happy birthday din anak."

Ngumiti ako kay Mama.

"Thanks ma."

Yinakap ako ni Mama at may binulong na ikinatuwa ko.

"Alam ko naman na si Jungkook ang mahal mo anak. If this weren't for our business hindi ako papayag sa arrange marriage na to. Mas boto ko si Jungkook para sayo."

Tumawa ako kay Mama. That's why I love my parents. They understand me.

"Yuri!!!"

Napabitaw kami sa pagyakap ng may sumigaw papasok dito sa room.

"Ano nanaman ba Jia?"

Napatawa naman sila Mama at Papa.

"I guess we need to go. Mauuna na kami doon. Basta don't forget to smile kahit alam mo na kung bakit."

Ngumiti lang ako kay mama at tumango. She means na mag smile parin ako kahit hindi naman talaga ako masaya.

"Hoy Jia anak wag mong guluhin yan si Yuri. Ang ganda na niyan eh!"

Napatawa kaming dalawa ni Jia.

"Opo tita!"

Umiling iling lang si Mama habang nakangiti at umalis na silang dalawa ni Papa.

"Asaan sila Gianne?"

"Nandoon na. Ako nalang ang pumunta dito para samahan ka. Busy pa yung dalawang yun sa mga boypren nila."

Hinampas ko siya ng mahina.

"Aray naman! Anong ginawa ko sayo?"

Tumawa ako.

"Nasaan si kuya?"

Bigla naman lumukot yung noo niya. Hmmmm.

"Nowhere to be found."

Plain na sabi niya. Mukhang nag away yung dalawa ah? Hay nako.

"Ayusin niyo na yan ni kuya."

Nagroll eyes nalang siya kaya napatawa ako.

Madalas ang pag tawa ko ngayon ah?

Napatingin kami ng biglang pumasok yung Organizer.

"Ms. Kwon, you have to go now."

Tumango lang ako sa kanya at ngumiti. I guess there is no turning back now. I have to face this.