We Are One

Chapter Twenty-five: Pain killer, sorry

Third person's POV

Isang tahimik na umaga ang bumalot sa Senju residence, pero sa kusina ay naroon sina Kasumi, Kenji, Sakura at Naruto. Lahat sila ay nagkakape at nakaupo sa lamesa, pinag-uusapan nila ang mga nangyari kagabi na narinig at nakita ng dalawang kambal.

"It happens so fast. Nakatulog na nga ako kagabi ng maaga, hindi ko na nahintay ang pag-uwi na Kaachan. Before waking up, I heard a someone was yelling. Narealize ko na si Kaachan yon. Kaya bigla akong napabangon." Kasumi saying with such a calm voice habang humigop ng kape mula sa tasa.

"Ako rin eh, nauna ako kay Kasumi na nagising. Ang lakas ng sigaw ni Kaachan. Tapos I really thought he was freaking..." Napahinto si Kenji at tila hindi mabigkas ang susunod na salita sa kanyang labi. "I thought.. he was freaking r-ra--raping her. Then we realize, kung talagang gusto niyang  pagsamantalahan si Kaachan, hindi niya talaga aaminin na nakabalik na siya sa katawan niya." Ani ni Kenji na napabuntong hininga sa kanyang mga sinabi. Napatango naman si Naruto.

"I'm with you. Nobody wants that to happen. Don't blame yourselves anymore. Hindi naman natin akalain na aabot sa ganon. Hindi natin inaasahan na babalik agad si Koji sa katawan niya sa gitna ng love making ni Ero-senin at ni Baachan." Huminto si Naruto sa pagsasalita at saka ito napabuntong hininga ng malalim. Mayroon siyang pagsisisi pero alam din naman niya na napasaya nila ang kanyang Baachan. Bigla silang natahimik at inisip nila na tama ang mga sinabi ni Naruto, bagay na alam nila sa una pa lamang ay may posibilidad pero hinayaan na lamang nila na ang hinaharap ang magdesisyon.

"Bagay na una pa lamang ay pumasok na sa isip mo, hindi ba Naruto? Pero ganon pa man, tama ka. Walang dapat sisihin sa mga ito. Hindi natin ginusto ito, pero hindi ko rin sinasabi na tama tayo. Lalo na sa ngayon sa mga sinabi niyo Kasumi at Kenji labis na nasaktan si Master Tsunade." Napabuntong hininga rin si Sakura at tumango naman ang tatlo sa mga sinabi niya. Hindi sila magsisinungaling sa sarili nila dahil alam nila una pa lamang ng sabihin ni Naruto na subukan ang jutsu dahil may posibilidad na maabutan ni Koji na mayroong nangyayari sa katawan niya at ni Tsunade, pero umaasa sila na sana ay hindi ito mangyari kaya wala silang nagawa kundi ang tanggapin na walang may gusto sa nangyari kahit na sinisisi nila ang bawat sarili nila rito.

"The question is..." Napatingin ang lahat kay Kasumi. "Alam ni Kaachan na may kinalaman tayo. I'm sure she is dead mad as hell with us." Malungkot at natatakot na sabi ni Kasumi sa mga kasama niya. Napakamot ng ulo at kinulumos naman ni Kenji ang kanyang mukha hudyat na natatakot din siya sa kanyang ina sa magiging reaksyon nito sa kanila.

"Exactly! Birthday pa naman niya." Ani ni Kenji na nakakunot ang noo dahil sa takot at dismaya sa resulta ng kanilang ginawa. Napailing si Sakura at Naruto sa iniisip ng kambal. Kilala nila si Tsunade, alam nilang kung may malinaw na paliwanag ay maiintindihan ito ni Tsunade dahil siya ang tipong tao na hindi basta basta magtatanim ng galit ng walang dahilan. Ngunit naisip din nila ang ginawa nila, ang plano nila at alam nilang hanggang ngayon kahit hindi pa nila ito nakikita ay nasaktan nila ito.

"I know that she is scary when she snaps, isa ako sa mga natatakot kapag nagalit na siya. But I know na she will also listen to us." Sabi ni Naruto para mapanatag ang loob ng dalawang kambal.

"But also... We owe her an apology." Sakura added and the three of them nod. Bigla naman bumukas ang pintuan sa hallway, kaagad itong sinilip ni Kenji at nakita niya si Tsunade. Bumalik kaagad siya sa kinauupuan.

"She was coming this way." Kenji whispers. Nagkatinginan ang lahat at napapikit dahil alam nilang naramdaman na ni Tsunade ang chakra nila, senyales na alam niya na andito sila sa kusina. Pumasok si Tsunade sa kitchen, suot ang robe na kanyang pantulog. Maaayos siya pero ang mga mata niya ay malungkot at halatang umiiyak ng magdamag at paniguradong puyat dahil sa itsura nito. Tahimik siya na pumunta sa coffee maker para gumawa ng kape. Ang apat naman ay tahimik na nagtitinginan at nag-uusap sa pamamagitan ng kanilang mga mata at kilos ng bibig. Hanggang sa magsalita sila.