Lidya

Ovanın Üzerindeki Kara Bulut

Lidya'nın Ağzından:

Ben Zuhern kabilesinin mutlak kraliçesiydim ve damarlarımdaki o intikam ateşi, o mühürlü duvarların arkasına saklanan tüm fani soyları yeryüzünden silene kadar sönmeyecekti. O iki günlük ömrü olan kokuşmuş leşlerin, o topraktan gelen aciz pis çamur parçalarının bana dayattığı o mühlet kuralları vız gelirdi. Yedi kat yerin altındaki en azılı, en gaddar ve en yırtıcı cin taifesi olan devasa Zuhern ordularım arkamda pusu nizamında beklerken, bu ovanın tek hakimi bendim.

Mühletin 3. gününde, içimdeki o öç alma azameti öyle bir raddede şahlandı ki, kibrim ve şerrim tapınağın dehlizlerinden taşarak tüm Mardin ovasının üzerine musibet, kapkara bir kara bulut gibi çökmeye başladı.

Ben tapınakta o zifiri asama dayanarak kükredikçe, Zuhern neferlerimin yaydığı o devasa şer dalgası yeryüzündeki tüm doğayı zehirliyordu. Köydeki kuyulardan, o fanilerin içtiği o pınarlardan sular aniden simsiyah, çürümüş kükürt kokarak akmaya başlamıştı. Ahırlardaki hayvanlar acı feryatlarla yere kapaklanıyor, bilinmeyen lanetli bir musibet hastalığıyla tir tir titreyerek telef oluyordu. Toprak kuruyor, ekinler o şerrimin hararetiyle saniyede küle dönüyordu. Doğa bile benim o Zuhern kraliçeliğimin gazabı karşısında diz çökmüştü! O alim Ali hocanın ordusu buraya varana kadar, o mühürlü konağın etrafındaki tüm yaşamı kökünden kurutmaya kararlıydım.

Tapınağın o ulu, kurban kanlarıyla yıkanmış devasa meydanında, kapkara zırhlar kuşanmış, boyları göklere uzanan binlerce Zuhern savaşçısının ve başbüyücüm Meftun'un önünde adımladım. Asamı mermer zemine vurduğumda, tüm dehliz sarsıldı.

"İşitin Zuhern neferleri! O padişahlar yeraltındaki korkak taht kavgalarında birbirini yesinler!" diye gürledim, sesim ova üzerindeki o kara bulutları daha da harlayarak. "Biz bu ovanın tek hakimi olarak, o konağın beş aşamalı Havas kalkanının kalbini bu gece söküp alacağız! Meftun! Hazırla o asırlık Zuhern parşömenlerini! El-Vira'nın o kilerdeki boy aynasının nurlu bağını esir alacağız! Kendi fani suretimle, o dedemin tam karşısına dikileceğim! Aynanın içinden o kilerin mühürlerini sarsacağım!"

Meftun, o dumansız ateşten pençelerini havaya kaldırarak o boğuk, metalik sesiyle bağırdı:

"Zuhern'in azameti seninledir ulu kraliçem Lidya! O ova senin şerrinle kururken, o Süleyman'ın gümüş levhaları bizim bu devasa dalgamız karşısında un ufak olacak!"

Milyonlarca Zuhern askerinin aynı anda okumaya başladığı o ağır, tekinsiz Süryanice şer azimetleri tapınağın sütunlarını titretirken, elimdeki asayı o kara dumanların merkezine sapladım. Aynanın sırrını esir almak, o konağın içindeki dedemi kendi zihninin zindanında boğmak için ruhumu o kapkara dehlizlerin akışına bıraktım...

Mahzeri'den:

Lidya'nın arkasına aldığı o azılı Zuhern kabilesiyle birlikte Mardin ovasının üzerine bir kabus gibi çöküşünü yeraltından izliyordum. Kızın o hırçınlığı yüzünden ovada sular simsiyah akmaya, hayvanlar telef olmaya başlamıştı. Ali hocamın ovaya döşediği manevi ağları ve o mukaddes mühlet vaktini korumak için benim bu muazzam Zuhern dalgasına karşı yeraltından çok sinsi bir askeri hamle yapmam şarttı.

Hızla kâfir Marid askerlerimin başına geçip o boğuk, metalik sesimle kükredim:

"İşitin Marid neferleri! O Lidya, arkasındaki o azılı Zuhern ordusuyla yeryüzünü tek başına yutuyor! Sular siyah akıyor, hayvanlar ölüyor! Eğer o konak şimdi patlarsa, Sultan Teykel ve Zuhern taifesi o mülkün ardındaki tüm kadim sırları tek başına yağmalayacak! Bizim o ulu tahtımız ebediyen gömülecek! Derhal o kilerdeki boy aynasının metafiziksel hatlarına sızın! Lidya'nın fırlattığı o muazzam Zuhern enerjisini güya destekliyor gibi görünüp, araya kendi dumanlarımızı karıştırın! Aynanın nurlu bağını koparmak yerine, aradaki o teolojik köprüyü öyle bir kilitleyin ki, Lidya ile o dedesi karşı karşıya geldiğinde iki tarafın da enerjisi birbirini bağlasın! O konak, o alim Ali buraya varana kadar Zuhern ordularına teslim edilmeyecek!"