ΠΡΊΝ ΝΑ ΕΊΝΑΙ ΑΡΓΆ

κεφάλαιο 26

Ένας μήνας έχει περάσει, εδώ και ένα μήνα κάνω πολλές προσπάθειες για να θυμηθώ αλλά τίποτα. Ο γιατρός είπε πως είναι φυσικό αλλά εγώ δεν το καταλαβαίνω, προσπαθήσαμε τα πάντα αλλά δεν έγινε τίποτα. Αυτή την φορά όμως δεν με πειράζει τόσο γιατί ξέρω ότι και να έγινε στο παρελθόν, δεν συγκρίνεται με το παρόν. Ο Οδυσσέας είναι όλη την ώρα δίπλα μου, με τον τρόπο του προσπαθεί να με κάνει να θυμηθώ έστω κάτι μικρό αλλά και ακόμα και αν δεν τα καταφέρνει δεν τα παρατάει και συνέχεια με ενθαρρύνει.

Μιας και είναι καλοκαίρι , αποφασίσαμε να πάμε διακοπές εγώ ο Οδυσσέας και ο αδερφός μου με την Αλεξία, όχι ακριβώς διακοπές αλλά περισσότερο για τις ετοιμασίες του γάμου, μιας και σε λίγες ημέρες ο αδερφός μου και η φίλη μου θα παντρευτούν

''τα πήρες όλα;'' με ρωτάει ο Οδυσσέας και με βοηθάει να κλείσω την βαλίτσα ''εμ..αν και δεν θυμάμαι πολλά νομίζω ότι τώρα δεν ξέχασα τίποτα '' τον κοροϊδεύω '' μικρή ...'' αφήνει την βαλίτσα κάτω και με πλησιάζει, απειλητικά νομίζω ''ούτε να το σκέφτεσαι '' με τα χέρια μου προσπαθώ να τον διώξω

''πολύ αργά '' με ρίχνει πίσω στο κρεβάτι και χωρίς να το περιμένω αρχίζει να με γαργαλά ''ο-οχι σταμα-τα'' προσπαθώ να απελευθερωθώ '' σταμάτα'' πιάνει τα χέρια μου και πλησιάζει το πρόσωπο του κοντά στο δικό μου, πάω στοίχημα πως το έχω ξαναζήσει αυτό, μια ξαφνική σκηνή εμφανίζεται στο μυαλό μου κάνοντας το κεφάλι μου να πονέσει ..εγώ και ο Οδυσσέας..έτσι...σε αυτό το δωμάτιο..

''είσαι καλά;'' με ρωτά ανήσυχος , βοηθώντας με να καθίσω καλύτερα στο κρεβάτι

'Οδυσσέα'' πιάνω το κεφάλι μου και παίρνω μια βαθιά ανάσα

''συγγνώμη μωρό μου ..αν σε πόνεσα '' βλέπω την ανησυχία στα μάτια του, όχι δεν πρέπει εξάλλου δεν έκανε αυτός ή μάλλον έκανε, με βοήθησε, μόλις είχα την πρώτη μου ανάμνηση

''Χάρρυ μου '' τον αγκαλιάζω αν και δείχνει παραξενεμένος δεν απομακρύνεται

''Οδυσσέα...σαν και τώρα..είμαι σίγουρη πως το είχα ζήσει..το είχαμε ζήσει '' με κοιτάζει έκπληκτος '' λές ότι θυμηθήκες;'' πιάνει με τα χέρια του το πρόσωπο του

''όχι ακριβώς αλλά είμαι σίγουρη πως το έιχαμε ξανα ζήσει...εγώ..εσύ σε αυτό το δωμάτιο..ήταν σαν μια αναλαμπή..Οδυσσέα το ξέρω δν είναι και το πιο σημαντικό αλλά είναι ένα βήμα..''

''ένα βήμα μωρό μου..ένα μεγάλο βήμα'' λέει φιλώντας με απαλά

Δεν το πιστεύω μετά από τόσο καιρό, θυμήθηκα...θυμήθηκα κάτι, έστω και μικρό ...αυτό σημαίνει πως οι αναμνήσεις μου θα επιστρέψουν