Misteryo ang nakabalot sa Western High, walang nakakaalam kung ano bang istorya ng eskwelahang ito.
Walang nakakaalam ng sikretong itinatago ng eskwelahan....
Walang nakakaalam ng buhay sa loob ng eskwelahan....
Walang nakakaalam sa totoong kulay n...
Hahaha Trip ko lang po yung Naging name ng chapter na ito hahahaha XD.
and ito po yung pic nina Stefany at Nico
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.
"What are you doing here?!?!" Tanong nya sakin. What?!?! sya pa ang may ganang magtanong
"I'm the one who need to ask you that question. What. Are. You. Doing. Here?!?!" Sabi ko sa kanya.
"Hey, hey guys what's happening here ha?" Yung kasama nitong Walang hiyang ito (si Andrea po yun, Yung nagtanong)
"Yeah, yeah what's happening here?" Sabi naman ni Ellaine
Tumingin ulit ako sa kanya at saka tumingin sa ibang direction.
Hanggang ngayon.... nasasaktan pa rin ako. Alam ko ang alam nila isa akong seryosong tao. Na isang taong Walang pakialam sa mundo.
Pero sa loob loob ko.
Nasasaktan ako.
Nasasaktan pa rin ako sa ginawa nya sakin.
Sa pag-iwan nya sakin.
Sa pag-iwan nya sakin ng Walang dahilan.
*flashback*
"Nico bakit mo ko pinapunta dito?" Tanong ko sa kanya habang ngumingiti.
Nakita ko naman sa mga mata nya ang emosyong lungkot at sakit pero makikita mo sa kanyang mukha ang isang seryosong emosyon.
"Mag break na tayo.." Walang pag-aalinlangan nyang sinabi. Napakunot ang noo ko. Bakit parang may narinig yata akong break?!?!
"Ano bang sinasabi mo?!?!" Naguguluhang kong tanong sa kanya.
"Sabi ko mag break na tayo!!" Sigaw nya sakin. T-tama ba ang narinig ko. Na mag break na lang kami.
"P-pero b-bakit, di k-kita maintindihan?" Tanong ko na mukhang naguguluhan.
"Dahil sawa na ko sa relasyon natin..." Sabi nya habang napatingin sa ibang direksyon
At narinig ko ang salitang nagpaguho ng lubusan sa mundo ko.
"At di na kita mahal...." Dugtong nya sa sinabi nya.
"Ayoko.." Sabi ko napatingin naman nya sakin
"Di ako papayag na makipaghiwalay, di ako naniniwala na Hindi mo na ko mahal!!" Sabi ko rito.
Tumingin naman sya sakin.
"Alin sa mga sinabi ko ang di mo maintindihan. Gusto mo ulitin ko.
I don't love you kaya dapat magbreak na lang tayo." At saka sya umalis at iniwan akong luhaan.
*end of flashback*
Yun ang nangyari Naging kami at gaya sa iba naghiwalay lang din kami sa dulo.
Napansin ko na lang na wala na pala yung iba, kaya tumalikod na lang ako sa kanya at nagsimula nalang akong maglakad.
(Nico's POV.)
ASHHHH ang tanga mo talaga Nico, nasa harapan mo na nga pinakawalan mo pa.
Kaya hinabol ko sya, nung naabutan ko sya hinawakan ko yung braso nya at iniharap sya sakin.
"ANO BA BITAWAN MO NGA AKO!!" sigaw nya sakin.
Napatingin yung ibang tao dito.
"Ano bang kailangan mo!?!" Pabulong ngunit may diin nyang sabi.
"Let's talk..." Sabi ko ng mahinahon sa kanya.
"Ano pa bang kailangan nating pag-usapan, diba wala na!!!" Galit nyang sabi.
"Pls. Makinig ka muna sakin." Sabi ko sa kanya.
"Ano ka ba tanga ka ba, hayaan mo na lang ako!!" Sabi nito saakin
"Let me explain..." Sabi ko sa kanya.
"Haha explain, then what pagkatapos mo kong kausapin hihingi ka ng tawad, makikipagbalikan at ako naman si TANGA naniniwala sa mga sasabihin mo tapos sa sasaktan mo lang din ulit ako!!" Sabi nya akin. Kita ko sa mga mata nya ang sakit at hinanakit na nararamdaman nya.
Kasalanan ko 'to eh kung Hindi lang kasi ako tanga na iwanan sya di sana kami ganto.
"Pls Makinig ka muna..." Sabi ko sa kanya.
"Manhid ka ba tala Nico, bakit di mo makuha na sobra akong nasasaktan, nasasaktan sa araw araw na naiisip kita at maalala ko kung pano mo ko iwan at hayaang umiiyak ng mag-isa...." Sabi ko.
Then tuluyan ng tumulo ang kanyang luha kaya ang ginawa ko niyakap ko sya nung una nagpupumiglas sya.
"Pls ganto muna tayo at least 5 minutes..." Sabi at di na sya nagpumiglas. Habang niyayakap ko sya di ko mapigilang sisihin ang sarili ko kung di ako Naging duwag na ipaglabam sya di aabot sa gantong punto na nasasaktan ko sya ng todo.
After 5 minutes ay sya ang unang bumitaw magsasalita sana ako ng bigla syang magsalita.
"Nico inaamin ko sayo na mahal parin kita gusto ko man na patawarin ka dahil alam ko naman sa sarili ko na kahit sobrang sakit nung ginawa mo ay matagal ka ng pinatawad ng puso ko pero Hindi pa ngayon ang tamang panahon para dyan dahil meron paring mas mahalaga na dapat mas pagtuunan natin ng pansin kaya sana isantabi mo muna yan nararamdaman mo dahil may mga bagay parin na mas mahalaga kaysa sa love and forgiveness na hinihingi mo...." At nakita ko syang tumalikod at umalis pero humarap ulit sya sakin at sinabing.
"Goodbye for now.... Nico..." At saka sya tuluyang nawala sa paningin ko.
Yeah tama ka stefany Goodbye for now.....
✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂✂
Finally natapos ko din I don't know kung bakit ang drama ng imagination ko dito sa chapter na 'to but I hope nagustuhan nyo yung chapter na to.
Comment, Vote, and share po sa mga readers dyan hehehe.
