Chapter 17

139 6 2
                                        

Kevin's POV

Hindi ako mapakali sa kinakaupuan ko. Nakatingin siya sa bintana. Halos malayo yung agwat namin pero alam kong siya yun! Ang ganda niya padin!

Walang kupas ang ganda ni Jennifer. Gusto kong tumayo para puntahan siya pero umaalog alog ang bus at baka mapagsabiha ako ng konduktor.

Wala akong makitang pwedeng lipatan na upuan dahil punong puno ang bus. Panay sulyap ako sakanya. Hindi ko maintindihan kung gusto ko bang makita niya ako.

Nagkamali ako nuon. Sana napatawad niya na ako.

--

Bumaba ako agad ng bus nung may stop over para umihi yung mga passengers. Hinihintay ko siya pero hindi yata siya bababa.

Nung konti nalang ang natirang tao sa loob agad akong pumasok para silipin kung nakaupo padin siya. Tama ako.

"J-jennifer." Nakatayo ako sa harap niya habang nakatingin siya sa librong nasa kamay niya. Inangat niya ang mukha niya at di ako nagkamali.. ito nga yung babaeng pinkawalan ko 2 years ago.

--
Jj's POV

"K-kevin??" Napautal ako ng sagot ng biglang may tumawag ng pangalan ko. Nagkatitigan kami ng lalakeng nasa harapan ko ngayon.

Si Kevin.. yung taong nanakit saakin ng sobra sobra.. yung taong inakala kong kaya akong mahalin ng ako lang. Yung nararamdaman ko ngayon halos di ko maexplain. Hindi ako galit.. sa katunayan.. napatawad ko na sila. Sila ni Anica.

"Long time no see" ngumiti siya sakin at tsaka nakiupo sa tabi ko. Umalis kasi ung katabi ko at nag bladder break o yosi siguro.

"Aba! I should say the same thing!" Natutuwa nalang ako dahil pagkatapos ng masakit na paghihiwalay namin ay mukhang nakapag move on na siya.

Nung umalis ako sa apartment niya ay tumuloy ako kay Anna. As soon as possible inayos ko na din yung papers ko para makaalis ng Pinas.

Kinulit din ako ni Kevin ng ilang araw. Sa katunayan.. araw-araw. Mabuti nalang at nung mga panahong iyon ay lagi akong pinagtatanggol ng tatlong bestfriends ko.

Sa tuwing pupuntahan ako ni Kevin akmang nag thre-threat si Anna para tawagan ang mga pulis. Natatawa tuloy ako sa tuwing naalala ko.

"How have you been?? Gumaganda ka yata" nakangisi ito at di maalis ang tigin sakin.

"I'm fine. Actually I just got back from Dubai, e ikaw? Aba! Ikaw nga mukhang blooming! Haha!" Kakaiba talaga yung feeling na random mo nalang makita ex mo tapos parang okay lang kayo. Walang bitter.

"Haha! Ako pa blooming? Halos magkanda watak-watak na utak ko sa trabaho. So sa Dubai ka pala nagpunta? Kaya pala di kita mahanap" naging seryoso ang tono nito ng mabanggit niya ang huling pangungusap.

"Di ka naghanap ng mabuti e! Haha!" Ayoko ng maungkat yung mga bagay na tapos na. Ganun akong klaseng tao. Kaya iniiba ko nalang yung atmosphere tska topic.

Magsasalita pa sana si Kevin ng biglang dumating yung kaupo ko. Nagpasensya ito at nag excuse na babalik na sa row niya.

"Let's catch up! I'll treat you when we get back in Baguio" sabi nito habang naglalakad papuntang upuan niya.

Ngumiti nalang ako dahil di pa gaano mag sink in yung mg nangyayari.

--

Glen's POV

"Anu bang dream date ni Jennifer? I don't know if this would be enough" halos mamatay nako sa kaba. Di ko alam kung tama ba itong ginawa namin sa apartment.

"Ang paranoid mo kaloka!" Sabi ni Aries

"Relax ka lang Mr. Right. Magugustuhan niya ito" kindat naman ni Gwen

"Alam mo basta may pagkain go lang ng go si Jen. Wala ng pero pero. Parang imbes na welcome party dinner for two na yata ito ha" dagdag ni Anna habang inaayos ang table at nilalagyan ng vase na may kasamang rose.

"Antagal naman yata ni Cinderella" sabi ni Gwen sabay tingin sa orasan.

"Oo nga noh. Sigurado ba kayong dito siya dederetcho? Mag aalas-10 na wala pa ang lola niyo" -Aries

"Sa tingin niyo may pupuntahan pa siyang iba? Impossibleng umuwi yun sa bahay ng lolo niya. Mahal na mahal ako nun. Dito siya dederecho baka natraffic lang" -Anna

--

Jj's POV

"Wow! So nag Manila kana? Big time kana niyan?" Pangaasar ko kay Kevin habang kuamakain kami ng dinner sa Don hen. Ito na kasi yung malapit sa may terminal kasi sa gov pack kami bumaba.

"Haha! Di naman. Mejo mas okay yung salary at benefits pero mas mahirap ang work load. How about you? Marami kanang ipon niyan dapat nga ikaw nanlilibre sakin e" pangaasar naman nito sakin. Hindi siya nagbago. Gwapo padin. Mapang asar pero malambing.

"Excuse me ha! Haha! Ikaw tong nag invite noh" sabay ngisi ako habang tinutusok yung dessert na nasa harap ko amit yung tinidor.

"What about your love life?" Nawala nanaman yung tawanan. Seryoso nanaman yung ambiance.

"Naku! Love is not my priority. And ikaw?" Instead of removing the topic ibaling ko nalang sakanya yung tanong. Para hindi nakakailang.

"Actually when you left me, Anica and I tried to work things out. Nung una ang hirap.. and I know mahirap kasi nagsimula siya sa pagtataksil.." bago niya pa maituloy yung sinasabi niya nagsalita nako.. ayoko kasing maging awkward na yung set up

"Matagal na yun Kevin.. I forgive you and Anica for what happened. Mukhang impossible but yes I did. I guess my mistake was not having a closure between our relationship." Seryoso kong sabi. Dinirecho kona siya.

"Jennifer.. I'm sorry." Tumigil kami sa pagkain dahil sensitive topic na yung napag uusapan. Tumingin siya sakin at hinawakan niya yung right hand ko.

He gripped my hand as he apologized.

"Its ok. Past na un Kev's. Nga pala how are you two?" I gripped back and then let go. Kakaiba lang.e kung ikaw kaya kaholding hands mo yung ex mo.. super awkward diba po?

"We broke up." Buntong hininga niya. Sabay tingin sa plato at itinuloy ang pagkain ng dessert.

"Wow. Why?" Di ko napigilan magtanong. Langya niloko niyo ko tapos magbre-break kayo. Di ako bitter. Gulat lang haha!

"Like I said.. nahirapan kami mag establish ng relationship na may trust. Specially because niloko ka namin. She was super possessive. Halos masakal nako ng literal." He looked hurt and troubled.

"Sorry to hear that. I thought magiging maganda yung relationship niyo" dagdag ko nalang.

--

"Excuse me Sir/Maam? Closing na po sana kami" ngiti saamin ng waitress.

I looked at my watch and wow. It's almost 11:30pm.

"Napasarap yata tayo sa kwentuhan" sabi ni Kevin.

"Oo nga. I think its tine to call it a day" ngiti ko tsaka isinenyas yung bill sa waitress.

Naglalabas nako ng cash ng biglang tinigilan ako ni Kevin.

"Its okay, I've got this" tska niya kinuha yung wallet niya and he paid.

--

"San ka nga pala tutuloy? If you want you can stay at our--I mean my apartment" ...

--

Bitin ? Hehe. Srry guys. Update din ako agad 😊:)

Mine Alone!Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon