"GOOD MORNING, GIRLS," masiglang bati ni Welcy sa mga kagrupo. Nasa dinning na ang mga ito at nag-aalmusal.
"Maganda ang gising ah. Maganda ba panaginip mo?" tanong ni Jane.
"O baka may magandang nangyari kagabi? Ano'ng nangyari doon sa reunion ni JD?"
"Hmm, wala naman, kasama lang naman namin ang mga kagrupo niya. They surprise the crowd, nagsipagtakbuhan sila after ng sayaw dahil nakilala na sila nang hubarin daw nila ang mga maskara nila."
"Eh si JD? Ngumiti na?"
"Kinda."
"Kaya naman pala maganda ang gising, nginitian na," ani Yassy.
Natawa na lang siya at kumain na. Last night was more than wonderful. It was magical and romantic, and she couldn't believe that it happened.
It was her first kiss. And it was more than just a kiss. Hindi siya tinigilan ni JD kung hindi pa ito tinawagan ng manager nito na umuwi na. Nang ihatid siya nito ay matagal din bago siya nito pinakawalan sa halik. Napangiti siya nang maalala iyon.
"Ate ang aga ha. Naiinis ako sa ngiti mong yan," ani Jane.
"Parang si Ate Ivine lang eh. Ganyan din noon kapag si Kuya Brace na ang pinaguusapan," ani Sandy.
"Ano ba kayo? Masaya lang ako kasi nagagawa na niyang ngumiti. And its a good sign, sana lumapad lalo ang ngiti niya."
Napailing na lang ang tatlo. Welcy just laugh lightly and continue eating. Maganda talaga ang araw niya for sure.
JD WAS SITTING BY the porch, crossing his arms and looking to nowhere. But suddenly, a smile form on his lips.
He couldn't understand himself. Hanggang ngayon ay palaisipan sa kanya kung bakit niya nagawa iyon. But last night was just wonderful. He got what he wanted since he laid his eyes on Welcy.
Bago pa man siya maunahan ng paghihinayang ay ginawa na niya iyon. And he was right, it was her first kiss kahit na noon ay ilan beses na nilang ginagawa iyon.
Naramdaman niyang nabigla ito kaya hindi muna siya gumalaw. Pero nang tingnan niya ito ay halos mapangiti na siya dahil natulala ito. Hindi rin niya napigilan na halikan ito ulit because of the urged in his mind to do it again.
Pero nang gumalaw ang mga labi niya ay nagawa nitong magpaubaya at tumugon kahit na nagulat ito.
Habang ginagawa niya iyon ay lalo niyang napagtanto sa sarili niya na hanggang ngayon ay mahal pa rin niya ito. Kahit na sinaktan siya nito noon ay parang nabura iyon nang halikan niya ito ulit. At hindi niya alam kung bakit niya iyon inulit ng halos walong beses sa isang gabi lang.
Hala. Malala na yata ang topak mo dude. Eight times? Wth...
Napangiti siya. Dahil doon ay bumalik sa kanya ang gabing inihatid niya ito sa dorm nito. Nang ipark niya ang sasakyan sa parking lot sa likod ng building ay agad na hinalikan niya ito nang makuha niya ang seatbelt niya.
"JD..." ani Welcy habang nasa dibdib niya ang isang kamay nito. Pinagdikit nito ang mga noo nila.
"Hmm?" aniya nang sandaling pakawalan niya ang mga labi nito dahil sa pagkakapos nila ng hangin.
"I have to go..." anito habang tumataas-baba ang dibdib nito.
"Yeah," sabi niya pero hinalikan niya ulit ito. Kumpara kanina ay mas masuyo ngayon, in a slow and sweet way. Pinalalim lang niya nang tumugon ulit ito.
"We can't do this all night, you know," nakangiting wika nito.
"We can, if we both want too," aniya habang nakatitig sa mga mata nito.
BINABASA MO ANG
A Love That Started With A Gift (COMPLETED)
FanficThird installment of Yes, Its Love. Same Characters, just adding a few. Main Characters: Wendy Son as Welcy Son JB as JD Park Please do not take it against me about the pairing. Thank you in advance for reading. The Synopsis is part of the story...
