A Love That Started With A Gift (COMPLETED)

Chapter 21

"YOU KNEW?" TANONG ni Ivine kay JD.

He nooded and sigh. "Her mom said it to me a month ago nang andito sila. But she didn't tell me na nawawalan pala ng malay si Welcy."

"Sabi ng doktor niya ganoon talaga. Don't worry, gigising din siya, sa labas na muna kami, mabuti na yung andito siya sa kwarto mo, sa labas lang kami kapag nagising siya. Jane let's go," wika ni Ivine.

"Okay."

Nang makalabas ang mga ito ay hinaplos niya ang noo ni Welcy.

Hindi niya alam na nawawalan pala ito ng malay kapag sumasakit ang ulo nito. Ikinuwento ni Ivine sa kanya ang nangyari kay Welcy noon. And he understand everything.

"Nagtetraining pa lang kami noon. We both are close dahil may mga bagay na halos magkasundo kami. Welcy is good at singing, and that she is very dedicated to trainings at sa pagkanta. Wala yata akong narinig mula sa kanya na hindi tungkol sa pagkanta."

"I knew she is good at it. She really is," JD said while caressing Welcy's hand. "But what happened? Bakit siya naaksidente?"

"Nasa Canada pa lang siya noon, galing daw siya sa school niya. Nang bigla siyang mabangga ng bus. She was on the right lane habang tumatawid, so is the driver. But the bus' brakes wore off according to the driver. Ang sabi ng mommy niya ay isang buwan daw walang malay si Welcy. Nang magising ay walang maalala."

"Until she auditioned for SME 6 months later after her accident and eventually got casted in. Okay naman na daw siya ayon sa doctor niya doon kaya pinayagan siya. Nang nasa Seoul na siya ay saka pa lang kami nagkita. Her mom confessed to our President about her condition and promised to keep it classified, dahil hindi naman dapat talaga na ipagsasabi iyon."

Ivine sigh. "Nang sabihan kami noong nabuo na ang grupo ay ako ang kumuha ng responsibilidad na bantayan siya dahil ako ang nakakatanda sa aming lahat. Her mom trusted me kaya ginawa ko. At first hindi naman nangyayari. Pero after a year ay unti-unti na niyang naaalala ang ibang pangyayari, up to this day. Hindi ko alam kung bakit siya nawalan ng malay, but she is probably having a flashback scene in her mind when you kissed her. She said nakikita ka niya sa mga eksenang iyon."

JD sigh heavily. "Because we have a past together. Naging kami noong highschool kami, but no one knows except my ex-girlfriend, ang sumunod sa kanya."

"Oh, really? Kaya pala nakikita ka niya."

"Hon, please wake up. Ang tagal mong matulog, isang oras ka na diyan," bulong niya at hinalikan ang noo nito.

She passed out nang umungol ito kaya tumigil siya sa paghalik dito. Hindi na rin nito nagawang sumagot ng maayos sa tanong niya dahil bigla na lang itong nabuwal. Thank goodness to his quick senses at nasalo niya ito.

Hindi niya namalayang nakatulog na pala siya habang hawak ang isang kamay nito.

"I LOVE YOU, HON," Welcy heard JD said.

"I love you too," aniya habang nagbabasa ng libro.

"Kanina ka pa diyan. Mamaya na yan," wika nito.

"May exam ako, hon. Just lie down on my lap, I won't mind," aniya at ipinagpatuloy ang pagbabasa.

Nasa likod sila ng department building ng highschool department. Maaga pa kaya wala pang estudyante. Maliban sa mga janitor at security guards. Pero dahil kilala ni JD ang iba ay pinayagan sila na tumambay doon.

Maganda kasing tambayan ang lugar na iyon dahil malamig at hindi maaraw dahil sa mga punong nandoon. Medyo tago din ang kinaroroonan nila dahil sa mga nagtataasang mga talahiban na naroon.