The Night We Met - Michael Clifford

Hoofdstuk 17

Ik neurie mee met de muziek die door mijn oortjes klinkt, terwijl ik het eten maak. Ik ben alleen thuis en het duurt sowieso nog wel een half uur voor er iemand anders thuis komt. Mijn ouders moeten allebei tot 8 uur werken en mijn zus is net als mijn broertje rond half 6 thuis. Mijn broertje is thuis geweest vanmiddag en had een briefje achtergelaten dat hij bij een vriendje was. 

Ik vind het fijn, deze rust. De muziek van de jongens die hard in mijn oren klinkt kalmeert me, ook al staat hij ongelooflijk hard. De mogelijkheid om muziek te luisteren heb ik niet. Ik moet het doen met muziek die soms een keer in een winkel draait of als een van de buren harde muziek aan heeft. Vandaar dat ik ook weinig liedjes ken. Dat de jongens me iets hebben gegeven dat muziek produceert is zo iets groots voor me. Er gaat een geheel nieuwe deur voor me open. Ik heb nooit geweten dat muziek zoveel kon doen.

Ik ben ongeveer een uur geleden bij de jongens weggegaan. De laatste dag dat de jongens alleen thuis waren. Morgen komt Michael terug, rond 2 uur had hij gezegd. Ze stelden nog dat ik 's ochtends kwam, maar ik wees het aanbod af. Ik kom waarschijnlijk van het weekend nog wel langs. Ik moet met Michael praten en wil de jongens ook blijven zien. 

Toen ik thuis kwam heb ik meteen alle cd's uit de zak gehaald en ze neergelegd op tafel. Ik heb ze op volgorde gelegd van nieuwst naar oudst en ben ze toen op volgorde gaan luisteren. Ik ben nu net met de 2e cd bezig en ik moet zeggen, het is hele goeie muziek. Grote kans dat ik er de hele avond naar luister. 

Natuurlijk kan ik het niet echt vergelijken met andere muziek, aangezien ik geen muziek luister. Misschien kan ik met het geld dat ik verdien door het oppassen nog wat meer cd's kopen. 

Nu ik denk aan oppassen, ik moet overmorgen weer oppassen. Van 1 uur 's middags tot 8 uur 's avonds. Vandaar dat het ook niet heel goed uitkwam om bij de jongens langs te gaan. Ik leg ook elke keer na het oppassen een deel van mijn geld neer voor mijn ouders. Meestal driekwart en de rest houd ik apart zodat ik kan sparen. Dat is dan meestal rond de 15 euro per week. Soms wat meer, soms wat minder. Ligt eraan hoe vaak ik moet oppassen en hoeveel ik ervoor krijg.

Ik zing stukjes mee met het refrein, stukjes die ik herken. Meestal wat woordjes, maar het is een begin. Het geeft me ook ideeën voor tekeningen, iets waar ik de laatste tijd steeds minder ideeën voor heb. Ik moet nu ik geld verdien maar is wat betere tekenspullen kopen. Ik doe het op dit moment met een gum en 3 verschillende potloden die mijn broertje uit school heeft meegenomen. 

Ik draai het vlees om in de pan en leun tegen het aanrecht aan. We hebben vandaag een goeie maaltijd. De jongens hebben eten voor ons gekocht en stonden erop dat ik het voor vanavond zou opbakken. 5 worstjes, een hele pot rode kool en een zak aardappelen, waar we langer mee konden doen. Mijn ouders gaan blij zijn als ze dit zien.

Ik draai me weer naar het aanrecht toe en gooi de rode kool in een pan, terwijl ik al het geluid, behalve mijn muziek, buiten sluit. 

Plotseling voel ik iemand op mijn schouder tikken en ik spring op van schrik, laat mijn vork vallen en draai me om, om in een paar glimmende ogen van mijn zus te kijken. Ze lacht hardop en ik doe een oortje uit, zodat ik haar lach ook kan horen. 

'Niet... leuk.' Ik adem snel in en uit, buiten adem door de schok. Mijn hart gaat als een gek tekeer. 

'Wel leuk,' brengt mijn zus tussen haar gelach door uit. 'Ik zie dat we uitgebreid avondeten hebben? Je weet dat papa en mama niet willen dat je zoveel maakt.' Mijn zus buigt zich om me heen en kijkt in de pan.

'Ik heb het van vrienden gekregen. Ze zeiden dat ik het vanavond moest opeten. We hebben nog een bijna helemaal volle zak aardappelen liggen,' zeg ik, wijzend naar de zak aardappelen die nog op de hoek van het aanrecht liggen. Mijn zus loopt er met grote ogen naar toe.