Impress You

Hoofdstuk 27 ~ Een idee

Hoofdstuk 27 ~ Een idee

Het was al een week aan met Niall. Sinds die dag is hij zo lief voor me en zijn we onafscheidelijk. Ik liep de school in en zag Niall bij mijn kluis staan. Hij zag me en lachtte naar me.

'Hey jij.' zei hij en gaf me een kus.

'Hey.'

'Ik kan het nogsteeds niet geloven dat we nu officieel zijn.' zei hij.

'Ik ook niet.' zei ik lachend. Niall knuffelde me en niet zo zachtjes ook.

'Auw Niall!' zei ik lachend

'Oh sorry.' zei hij blozend.

'Ik wil je gewoon de hele dag door knuffelen.'

'Ik wist niet dat je zo'n knuffeltypje bent.' zei ik.

Nu bloosde hij nog meer. De bel ging en gelijk verging mijn stemming van vrolijk naar bahh. Mijn eerste les moest natuurlijk weer natuurkunde zijn.

'Zie ik je in de pauze?' vroeg Niall.

'Ja.' zei ik. Hij gaf een snelle kus en liep weg.

Ik pakte mijn boeken en liep richting mijn lokaal. Toen ik binnenkwam, zag ik Liam zitten. Hij zwaaide en lachtte.

Ik ging naast hem zitten en hij begon te praten.

'Dus, jij en Niall zijn nu officieel een koppel?' vroeg hij zachtjes.

'Ja, ik heb hem verteld hoe ik me voelde en nu zijn we samen.' vertelde ik.

Hij keek me even verdrietig aan, maar wendde zich toen tot zijn boeken.

'Is er iets?'

'Nee.'

'Hmm okee.'

'Hallo allemaal, vandaag gaan we het over Newton hebben.'

Ik zuchtte diep.

***

Na twee lange saaie lesuren had ik eindelijk pauze.

'Sophie!' Ik liep door de gang en draaide me om.

'Danielle!' Ik liep op haar af en gaf een knuffel.

'Zijn jij en Niall nu echt een stel?' vroeg ze.

'Ja!' zei ik vrolijk.

'Awh jullie zijn echt schattig samen! Echt het perfecte koppel! Misschien komen jullie wel op het de meest perfecte koppels lijst.'

'Wat bedoel je?' vroeg ik.

'Daar is een lijst van en jullie komen daar zeker weten op, maar ik moet gaan doei!' Ze knuffelde me en liep weg.

De meest perfecte koppels lijst..

'Hey mooierd.' Ik glimlachtte en draaide me om. Daar stond mijn Niall. Ik liep naar hem toe en gaf een dikke knuffel.

'Gaan we naar de kantine? Ik barst van de honger!'

'Je bent niet de enige.' zei ik.

We liepen samen naar de kantine en haalden eten.

'Kom je bij mij en mijn vrienden zitten?'

'Ja is goed.' Ik liep mee met Niall en we namen een plekje aan de tafel met zijn vrienden.'

'Niall! Sophie!' zeiden ze.

Ik kende Liam, Zayn, Louis, Harry en Justin, maar de rest niet.

'Sophie, hun ken je wel. Dit zijn Austin, Jake en Tim.'

'Hey.' zei ik.

'Nou Niall je hebt wel goed te pakken eh.' zei Austin geloof ik.

Ik bloosde.

'Weet ik, dit is het mooiste meisje van de school. Oh wat zeg ik nu, van de hele wereld.'

'Nou ik geef je groot gelijk.' zei Louis.

Nu begon ik nog meer te blozen. Ik gaf Niall een kus op zijn wang en begon te eten.

'Ey Sophie?'

'Ja?' antwoordde ik op Tim geloof ik.

'Ga je een keertje mee skateboarden met ons?' vroeg hij.

'Ja, lijkt me leuk.'

'Mooi.' hij glimlachtte.

'Waar is Marcel eigenlijk?'

Iedereen begon te lachen. Ik keek ze niet begrijpend aan.

'Die loser? Wat moet hij nou met ons?' zei Austin.

Gelukkig was Harry er niet anders was er nu een vechtpartij.

'Niet zo gemeen, hij is schattig.' zei ik.

'Hah schatje, hij is niks. Hij hoort niet bij ons.' zei Austin weer en sloeg een arm om me heen.

'Laat mijn vriendin los Austin.' gromde Niall. Ik stond op.

'Misschien hoort hij niet bij "jou" omdat hij een hoger niveau heeft.' zei ik en liep weg. Het werd stil achter me, maar dat kon me niks schelen.

'Sophie wacht even!' Ik draaide me om en zag Niall, Liam, Louis en Zayn voor me staan.

'Wat is er?' vroeg ik.

'Je had helemaal gelijk daarnet. Ik snap niet waarom Austin bij ons groepje hoort. Tim, Jake en Justin zijn cool, maar hij is een loser.' zei Niall.

Ik knikte.

'Ik ga Marcel zoeken.' zei ik.

'Waarom?'

'Daarom.'

Ze zeiden niks. Ik liep weg en zocht naar Marcel.

'Marcel?' riep ik.

Ik liep een gang in en zag een leeg lokaal. Daar zat hij, alleen op een stoel zijn lunch te eten.

'Marcel?' Ik liep naar binnen. Hij keek gehaast op en stopte met eten.

'Wat doe je hier?' vroeg ik toen hij niet reageerde.

'I-Ik wilde niet in de kantine eten.

'Waarom niet?'

'Je weet dat ik gepest wordt.' zei hij zachtjes.

'Marcel dat hoeft niet te gebeuren.'

'Jawel, ik draag domme kleren, haal goede cijfers. Alles wijst er op. Ik ben raar.'

'Nee je bent best wel schattig..' zei ik

Hij keek me vol ongeloof aan.

'Geloof me.' zei ik.

'Ik heb een idee.'

Marcel keek me raar aan.

'Laten we shoppen.'

'Wat?'

'Ik ga je een make over geven.' zei ik lachend.

'Ik weet niet zo zeker of..'

'Stop!'

Marcel was gelijk stil.

'Goedzo, ik zie je na school voor je kluisje.'

Hij zei niks. Ik knikte en liep weg.