Impress You

Hoofdstuk 21 ~ Voetbalwedstrijd met Louis

Hoofdstuk 21 ~ Voetbalwedstrijd met Louis

'Je ziet er echt mooi uit.' zei Louis toen we uit zijn auto stapte en richting het grote voetbalstadion liepen. Hij vroeg me mee naar een voetbal wedstrijd nadat hij me thuisbracht toen we hadden gevoetbalt met Liam en Zayn. Ik hou van voetbal dus ik was heel enthousiast.

'Dankje.' zei ik. Ik had gewoon iets simpels aan. Een lichte spijker broek met een zwart shirtje en een spijkerjasje en mijn haar zat in een staart. Maar wel lief van hem.

'Heb je er zin in?' vroeg hij.

'Jaa!' riep ik enthousiast. We liepen naar de ingang en gaven onze kaartjes. Na de controle liepen we naar binnen en zochten onze plaatsen.

'Waar zijn onze plaatsen nou?' vroeg ik lachend aan Louis.

'Ik heb echt geen idee.' antwoordde hij lachend.

Na een tijdje zoeken vonden we eindelijk onze plaatsen en gingen zitten.

'Wauw wat een uitzicht!' zei ik bewonderend. We hadden hele mooie plaatsen.

'Je moet natuurlijk wel een goed uitzicht hebben voor je eerste voetbalwedstrijd. Dat maakt het meer bijzonder.' zei Louis.

'Dit is niet mijn eerste voetbalwedstrijd.' zei ik lachend.

'Echt niet?' vroeg Louis ongelovig.

'Nee, mijn vader nam me als klein meisje altijd mee naar voetbalwedstrijden in Nederland, maar sinds we verhuisd zijn doen we dat niet meer.' Het laatste stukje zei ik wat zachter, missend de tijden van vroeger.

'Oh.' zei Louis. Ik snapte dat hij niet wist wat hij moest zeggen. Liam op een of andere manier wel. Liam weet altijd wat hij moet zeggen om me op te vrolijken. Hij is echt de beste vriend die je je maar kan wensen. Denkend aan Liam kreeg ik opeens een berichtje. Van Zayn?

"Hey, ik moet echt met je praten. Kan je vanavond naar het park op de plek waar we hebben gevoetbalt komen? Zayn"

Fronsend keek ik naar het berichtje.

'Sophie de wedstrijd begint!' zei Louis. Ik deed mijn telefoon weg, maar kon niet stoppen met denken aan wat Zayn wou zeggen.

***

'Nee! Onze team moet winnen. Wat doen ze nou?' riep ik boos, omdat de bal verkeerd werd gepaast naar het andere team. Louis lachtte.

'Rustig Sophie, het is 2-4 voor ons, dat halen ze echt niet in hoor.'

Mopperend ging ik weer zitten. Het volgende halfuur werd er nog een doelpunt gemaakt door ons team en hadden gewonnen. Ik juichtte keihard terwijl Louis me maar de hele tijd lachend aan keek.

'Wat is er nou?' vroeg ik uiteindelijk. We liepen het stadion uit richting zijn auto.

'Je bent schattig.' zei hij.

Ik lachtte.

'Ik schattig? Ik heb net de hele wedstrijd lopen schreeuwen. Noem je dat schattig?' vroeg ik.

'Ja.'

Eenmaal we bij de auto kwamen, opende Louis de deur voor me.

'Oeh, een gentleman.' zei ik.

'Jaajaa.' zei Louis lachend.

Toen ik zat, jogde Louis naar zijn kant van de auto en ging achter het stuur zitten.

'Honger?' vroeg hij opeens.

'Ik heb altijd honger.' zei ik lachend.

'Mooi.'

Niet begrijpend keek ik naar de weg. Waar gingen we naartoe? Na een tijdje parkeerde Louis in een Drive-in bij de mcdonalds.

'Wat wil je?' zei Louis. Hij keek me glimlachend aan.

'Doe maar een burger.' zei ik.

'Oke! En een milkshake?'

'Ja! Aardbeien.' zei ik met een lieve stem.

Louis sprak onze bestelling in en haalde het eten op. Louis en ik hadden dezelfde burger en ik had een aardbeien milkshake en hij chocola.

'Dankje Louis. Echt lekker!' zei ik.

'Alles voor jou Sophie. Jij bedankt voor je gezelschap, ik heb nog nooit zo'n leuke date gehad.'

Date? Was dit een date? Ik dacht gewoon iets leuks als vrienden. Ik keek hem aan.

'Een date?'

'Ja.' zei Louis.

'Oh.'

'Ik vind je leuk Sophie. Je bent zo vrolijk en grappig. En je houdt van voetbal!' zei hij ineens. Ik slikte en stikte bijna in mijn milkshake toen hij de eerste zin zei.

'Voel jij ook iets voor mij?' vroeg Louis toen ik niet antwoordde.

'Ja, je bent een geweldig vriend.' zei ik en nam nog een hap van mijn burger. Louis keek me een beetje teleurgesteld aan en startte de auto.

'Waar woonde je ook al weer?' vroeg hij.