" Love Is Fake " [ Completed ]

That's Unfair !

" က်စ္ ~ "

သူ႔ ရဲ႕ ေျဖာင့္စင္းေနက် မ်က္ခံုးေလးနွစ္စင္းဟာ စိတ္အလိုမက်မႈ တစ္ခုေၾကာင့္ ခပ္က်ံဳ႕က်ံဳ႕ေလး ျဖစ္ေနျပန္တယ္~

" ဘာေတြ စိတ္ညစ္ေနတာလဲ? Oh Sehun shii? ? "

ေဒါသထြက္ေနတဲ့ သူ႔ကို မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး စိတ္ မတို တိုေအာင္ လာဆြေနတဲ့ အသံနဲ႔ John smith~

" မင္းက ဘာလာလုပ္ျပန္တာလဲ ~ ဖ်က္လို ဖ်က္စီး လုပ္ရတာ သိပ္ဝါႆ နာပါတယ္ ထင္တယ္~ "

Hun အေျပာကို John က ဘာမွမျဖစ္သလိုပဲ ပုခံုးနွစ္ဖက္တြန္႔ျပရင္း~

" ဒီလိုပါပဲ ~ အက်င့္ျဖစ္ေနလုိ႔ပါေလ~ "

ရဲခနဲ နီျမန္းသြားတဲ့ Hun မ်က္နွာက ေဒါသထြက္ေနတယ္ ဆိုတာ အသိသာႀကီး ~

" ဒါနဲ႔ ~ Lu ~ "

John ဆီက တယုတယ ေခၚသံေနာက္မွာ Hun က သူ႔လက္ထဲက bubble tea ဘူးကို ျဖစ္ညစ္ပစ္လိုက္တာကို ကြၽန္ေတာ္ ျမင္ျဖစ္ေအာင္ ျမင္လိုက္ေသးတယ္~

" Nae ~ "

" မေတြ႕ရတာ ၾကာၿပီေနာ္ ~ "

John က သူ႔လက္ကို ဆန္႔ထုတ္ရင္း ကြၽန္ေတာ့္ဘက္ ကမ္းေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ အလိုက္သင့္ၿပံဳးျပၿပီး ျပန္လက္ဆြဲနႈတ္ဆက္လိုက္တယ္~

" နႈတ္ဆက္ၿပီးၿပီးမလား ~ ျပန္ေတာ့ ~ "

Hun က ထြက္လာတဲ့ ျပတ္ေတာင္းျပတ္ေတာင္း အသံကို John က မသိက်ိဳးက်ြံ ျပဳ ရင္း~

" Lu နွလံုးအစားထိုးတာေရာ အဆင္ေျပရဲ႕လား~ အဲ့ေန႔က ကြၽန္ေတာ္ မရွိေတာ့ မသိလိုက္ဘူး ~ "

" nae ~ ေျပပါတယ္ ~ဒါနဲ႔ John က ဘယ္လိုလုပ္ Korea ေရာက္ေနတာလဲ "

" ဒီလိုပါပဲ~ လူနာ တစ္ေယာက္ကို လိုက္ပို႔ရင္း သူ႔ေရာဂါ အေျခအေနကို လိုက္ေစာ့င္ၾကည့္ေနတာ~ "

" လူနာကို လိုက္ပို႔တယ္? "

ကြၽန္ေတာ့္ အေမးေၾကာင့္ John က Hun ဘက္ကို ခပ္မဲ့မဲ့ၾကည့္လိုက္ရင္း တဟက္ဟက္ရယ္တယ္~ ၿပီးမွ~