Son parasını bir tren biletine vermekten farksızdı kaçışım.
Bir biletten milyonlarca umut,
Milyonlarca hayal yükledim bavuluma.
Taş parçasına dönmüş metropollerde
Geri dönüşen atıklar gibi yenilenmek isterken,
kayboldum;
Kalabalığın içinde anlamsız kayalar gibi..
Şimdi üzerime camdan plazalar yüklendi,
Şimdi umutlarım yıkılan köprüler gibi,
Depremler gibi,
Kanalizasyonda yaşayan bir kurbağa gibi,
Yok oldu gitti.
