Beklediğimiz bir türlü gelmedi
Yaşanmadı gelecek
Biz hep dünlerde kaldık
Hayatın boşluklarında
Sözümüz vardı geleceğe dair
Ona ait
Ve bir türlü sıra gelmedi bize
Sözler yarım kaldı
Cümleler eksik
Parantez içleri bile dolmuyordu artık
Hatıralar vardı akılda kalan
Yazıya dökülmüyordu
Söküp alınan zaman
Artık geri gelmiyordu
Unutulup giden zamanların silik fotoğraflarıyla doldu aklımız
Hep o heyecanla ölümsüzleştirdiğimiz vakitler
Sadece zihinde kalanlardan ibaret
Biz boş yere kaygılanırken o çoktan unutmuştu bile
Söz vere vere vedalaştığımız anın
Sözü kaldı dudaklarımızda
Anı kaldı akıllarımızda
Acısı kaldı yüreklerimizde
Küçüldük karınca gibi görünmez olduk
Varken yok olduk bir anda
Vazgeçilir olduk
