droom mijn droom

voor de wedstrijd.

(cathleen)

het is 4 uur. over een anderhalf uur is de wedstrijd van yanniek. ik wou eerst nog even langs yanniek gaan. als verassing. hij vertelde dat het een uurtje rijden was dus heb ik nog een half uur voor hij weg moet.ik ben al bijna bij zijn huis. als ik er ben rij ik de tuin in en zet mijn fiets op slot. daarna druk ik op de deurbel. al snel staat de moeder van yannirk voor de deur. 'hallo meid. wat doe jij nou hier? vraagt ze als ze de deur open doet. 'ik heb een verrasing voor yanniek. misschien dat het extra geluk brengt.' 'ooh in dat geval loop maar door naar boven. je weet welke deur het is hé.' 'ja. dankuwel mevrouw.' zeg ik beleefd en ik loop de trap op. de deur staat iets open dus ik gluur naar binnen. yanniek is heel serieus muziek aan het luisteren. langzaam doe ik de deur open. ik loop zo zacht mogelijk naar zijn bureau en ga achter hem staan. ik pak zijn schouders vast. hij draait zich om en ik geef hem een kus op de wang. 'wat doe jij nou hier?' vraagt hij verbaasd. 'ik heb iets voor je.' ik open mijn tas en haal er een klein zakje uit. 'hier.' ik geef het zakje aan yanniek. voorzichtig maakt hij het open en kijkt wat verbaasd als hij ziet wat het is.

(Yanniek)

oke daar zit je dan met een zakje en een steen in je hand. ik kijk cathleen verbaasd aan. 'het is een rozenkwarts. de edelsteen van de liefde.' zegt ze snel. wat is het toch een schat. 'maar is dat niet hartstikke duur?' 'valt wel mee hoor. voor jou is niks te duur.' ik haal de steen verder uit het zakje en zie dat er een kettinkje aan zit. 'dan raak je hem minder makkelijk kwijt.' zegt cathleen. 'en ik heb er ook een.' zegt ze erachteraan. ze pakt het kettinkje vast en tilt hem iets omhoog. helemaal onderaan zit ook een rozenkwarts. 'ik heb hem al jaren. en nu lijkt hij eindelijk te werken.' zegt ze terwijl ze me een knuffel geeft.