54.

57 15 5
                                        

《ΤΙ ΕΠΑΘΕΣ;》ούρλιαξα και έτρεξα καταπάνω του.

Έκανε τρία βήματα πίσω.

《Ήρεμα》αναφώνησε σαρκαστικά.

《Τι έπαθες; Πώς έγινε αυτο; Ποιος το έκανε;》αναφώνησα και γέλασε.

《Ο Alex είναι χειρότερα》με πληροφόρησε με ένα χαμόγελο.

《ΤΙ; ΤΙ ΔΙΑΟΛΟ ΕΓΙΝΕ; Ποιος σας χτύπησε;》

《Εμένα ο Alex, τον Alex εγώ. Είδα καταλάθος στο κινητό του την τελευταία συνομιλία μαζί σου και κάπως στείλω ξεκίνησε ο καβγάς. Λίγο ψέματα, λίγο το ένα, λίγο το άλλο. Να τα αποτελέσματα》

Με το τελευταίο έδειξε το πρόσωπο του.

《Γιατί ήρθες εδώ;》ρώτησε και η καλή του διάθεση άρχισε να εξαφανίζεται.

《Ήθελα να έρθω. Ένιωθα τύψεις.》του εξήγησα.

《Γι' αυτόν που...》

《Δεν είναι ώρα τώρα, Chris.》το διέκοψα.

《Και γιατί τον αγκάλιαζες;》

《Γιατί έτυχε. Τέλος η ανάκριση.》επιτέθηκα λίγο.
《Δε θα μιλήσεις στο φίλο σου;》ζήτησα έμμεσα.

《Δεν είναι φίλος μου》έτριξε, κοιτώντας το δολοφονικά.

《Ναι, είναι》απάντησα επιτακτικά.
《Chris, μην είσαι τόσο απόλυτος》του είπα, αφού του έπιασα το χέρι.

Χαμήλωσε το βλέμμα του και του άφησα ένα φιλί στα χείλη.

《Θα σε περιμένω στην έξοδο. Αν ο λόγος που σπάσατε είμαι εγώ, σας παρακαλώ, να τα βρείτε.》φώναξα λίγο παραπάνω και έφυγα.

Μερικά λεπτά μετά ήρθε ο Chris με τον Ίαν.

《Όλα καλα;》ρώτησα γεμάτη ελπίδα.

《Σχεδον》απάντησαν ταυτόχρονα και ξεκινήσαμε να περπατάμε.

《Πού πάμε;》

《Στο πάρκο, μωράκι μου》

•>•>•>•>•>•>•>•>•>•>•>•>•>•>•>•>•>•>•>•

《Ουάου》αναφώνησε ο Chris.

Πέρασε τα χέρια του γύρω από τη μέση μου και ξάπλωσε στην κοιλιά μου.

《Τι ήταν αυτό;》είπα λαχανιασμένα.

Άφησε ένα φιλί στην κοιλιά μου και έτσι άρχισαν να ξυπνάνε και πάλι οι άγριες διαθέσεις μου. Κούνησα το πόδι μου αργά μέχρι να φτάσει πάνω από το σεντόνι.

Το τέντωσα ψηλά και κοιτάχτηκα με τον Chris.

Βάλαμε και οι δύο τα γέλια με την κίνηση μου.

Me? With whom of all?Cerita yang bikin terobses. Temukan sekarang