TAKINTILI

Özel sıra :d

Rüzgarla birbirimize bakıp sırıttık.Neden böyle birşey yapmıştıkki? Sonuçta aramızda hiç birşey yoktu.Arkadaşmıydık o bile merak konusuydu resmen.Normal olsa kızardım ama Rüzgarla olunca bu durum benim hoşuma gitmişti.O yanımdayken kendimi bi şekilde mutlu hissediyordum.Daha yeni tanıdığım biri için bu hissetmem normalmiydi ? Bunları düşünerek o ana sıçmak istemiyordum.Sonra Rüzgarla sınıfa çıktık oturduk.Hoca geldikten 10 dakika sonra falan biri önüme kağıt attı.Rüzgar bişeyler karaladığı için farketmemişti.Kağıtta 'Rüzgar'ı tanımadığın belli.Yanına oturabilen tek kişisin sanırım tebrik etmem lazım' yazıyodu.Kimin attığına bakındım ama herkes hocayı dinliyodu.Ne kadar merak etsemde ego yapmıştım resmen.'Seni şanslı sürtük' diye atladı iç sesim.Onu takmıcak kadar mutlu olmuştum.Rüzgar'a dönüp "Daha önce yan sıranda kim oturuyodu" dedim. " Hiç kimse ben hep tek oturuyordum" dedi.Bu yanıtı içime sinmemişti."Hiç kimse yanına oturmak istemedi tek salak ben miyim yani?" Bu söylediklerim ufak çaplı kahkaha atmasına neden oldu.Hoca bize dik dik bakıp saçmalamaya devam etti. "Hayır şapşal kız yanıma oturacak kadar şanslı olan tek kişisin" dedi iğneleyici bi ses tonuyla.Gözlerim parladı resmen hissedebiliyodum. "Nasıl yani?" diyebilmiştim.Neyse 'Ha' demedim.Genelde şaşırınca o tepkiyi veririmde.Bunada şükür."Daha önce yanıma kimseyi oturtmadım kavga ettim,işkence ettim ama oturtmadım.Oldu mu?" dedi.Bu nasıl hoşuma gitmişti anlatamam. "Neden böyle bişey yaptınki "diyebildim.Ama içimden 'Ay yerim ya bana özel yerde ayırırmış' tarzında kezbana bağlamıştım."Burayı senelerdir sana ayırıyodum ve sonunda kısmet oldu." dedi ve göz kırptı.Ne senesi lan salağın zaman kavramlarıda yok.Ahh safımm.Daha taşınalı 3gün olmuştu. "Senelerdir mi? " dedim.Ama ağzım hala o şeklinde.Bi anda teleşlandı sanki.Kendi dediklerinden haberi yoktu lan bunun. "Hiç" diye geçiştirdi ve sıraya yattı.Kafamda koca koca soru işaretleri kalmıştı.Şimdi sorsam cevap alamazdım eminim.Ama bu durumu unutmam.Gündeme gelicekti bu konu.Aslında üstelemiyodum çünkü Rüzgarla kavgalarımızda azalmıştı.Bu çok iyi bi durumdu benim için.Her saniye aklımda o sarılma anımız vardı.Bir türlü çıkmıyordu aklımdan.Yüzümde istem dışı bir sırıtış vardı.Durduramıyordum.Rüzgar birden dönüp  "Ne gülüyosun,noldu?" dedi şaşırarak.Sen kafanı çevirmeden nasıl gördün olum ya.İnsan mıydı la bu? Of saçmalama Güneş vardır mantıklı bi açıklaması diye düşünürken camdaki yansımadan beni gördüğünü anladım.Vay zeki vayy.Hafifçe gülümseyerek "Hiç,heycandan sanırım" diyebildim.Cevaptan tatmin olmamışcasına attı ama gerçeği anlatamazdım.Ufacık bi yalandan nolurdukii?Böyle düşünerek daha bok etmekten başka bi işe yaramıyodu.İş sesime bile kırılıyodum lan.O anın sonsuza kadar sürmesi o kızın girmemesiyle ilgili bir yığın planım olmuştu.Bu arada derste bitmişti.O gün kaydadeğer pek bişey olmadı.Tanışma saçmalıkları falan filan.O kağıdın sahibinide bulamamıştım zaten.Çıkışta okulun kapısından tam çıkacekken yanımda bir araba  belirdi ve "Hadi atla Güneş" diye seslendi biri.Biliyorum biliyorum bu ses Rüzgara aitti.Dönüp baktığımda lamborghini bütün muhmeteşemliği gözümü alırken Rüzgar'a hafiften sırıtarak "Se-sen bitanesin" dedim.FAKKK ya aklımdan onca şey geçerken niye bunu söyledimki ben.Rüzgarda sinsice gülerek göz kırptı.Neyse ben geçtim oturdum.Rüzgarda cd çalara bişeyler takıyodu.'Martin Grix'in-Animal' şarkısını açtı.Sözleri olmamasına rağmen çok eğlenceli bir şarkıydı.Ama Rüzgar'ın sesi aklıma gelince eşlik edebileceğini düşünerek aklıma fikirler geldi.Sesi gerçekten çok güzeldi.Yumuşak,tok ve insana huzur veren bi ses.Ses benim için çok önemliydi ve Rüzgar'ın sesı gerçekten çok iyidi.Cd çaları zaplarken bianda 'James Arthur-Impossible' şarkısını buldum.Evet güzel bir şarkıydı.Hafifçe mırıldanmaya başladım ve...