TAKINTILI

Odunik

Çok garipti.Sonuçta onu tanımıyordum.Adından başka onun hakkında hiç birşey bilmiyordum.Ama şuanki halimiz çok garipti.Onun hakkında daha fazla şey öğrenmek istiyordum.

"Yaşın kaç senin Rüzgar"diye konuşmayı başlattım."18" dedi duygusuz bir şekilde ve ekledi."Bi sene geç yazıldım ama okula" Yani oda 11. sınıftı. Bende 11.sınıftım.Bu iyi birşey mi bilmiyorum.Sonuçta yarın okul açılıcak -ne kadar istemesemde bi boka yapamıyordu.- belkide yalnız kalıcaktım.Hiç arkadaşım olmıcaktı belki.Bütün sorularımın cevabını yarın görücektim."11. sınıfa gidiyosun yani dedim."Matematiğini sevdim.Evet 11" dedi sırıtarak.Az önceki o tatlı,sevecen Rüzgar bi anda yok oldu sanki.Ama ona karşı iyi davranmalıyım.Hareketlerini çok merak ediyorum."Hangi okula gidiyosun"dedim.Benim gidiceğim okulu söylemişti.İnanamıyorum ama bu duruma sevinmiştim.En azından arkadaş bulma konusunda sıkıntı çekmezdim.Rüzgarla iyi geçinebilirdim belki.Kimi kandırıyorum ben ya bu çocukla iyi geçinmek mi?Bu imkansızdanda öteydi.Ama denemeye değerdi.Nasıl bir okuldu merak ediyorum.Bu arada Rüzgarla uzun bi süredir hiç kavga etmedik.Bu duruma oda şaşırmıştı.İfadelerinden belliydi.

"Aaa bende o okula gidicem"diyip el çırptım.Rüzgar bi süre öylece baktıktan sonra  "Aynı  sınıfta olma ihtimalimiz yüksek tek boş yer bizim sınıfta vardı" dedi.Bu durum beni daha çok mutlu etti.2 günde ona alışmıştım resmen.

"Yarın görücez bakalım" dedim.Haince bir sırıtış attı.Ben bu ifadeyi biliyorum emin olduğu konularda yaptığı sırıtıştı bu.Bu sefer hangi konuda emindi bilmiyorum ama öğrenmem uzun sürmezdi.Saate baktığımda bayağı geç olmuştu.Yarın okul olduğu için geç yatmak istemiyordum.Çünkü bende  o hemen uyanlardan değilim.Bu durumun farkındayım ve ona göre davranıyordum.Bu arada Rüzgar'a döndüm ve "İstersen burada kalabilirsin senin için bir yatak hazırlayabilirim" dedim.Gözleri pörtledi resmen çocukta beklemiyo tabi böyle bişeyi daha doğrusu bende bile beklemiyodum.Bi süre durduktan sonra şoku atlatmış olucak ki "Bir yer hazırlamana gerek yok bebeğim beraber yatarız"  dedi.Bebeğim lafından normalde nefret ederdim ama Rüzgar söyleyince hoşuma gidiyodu.Mutlu  oluyordum."İyiliğimi suisimal etme Rüzgar etmede adam akıllı cevap ver" diye çıkıştım. "Bu akşam olmaz ama daha sonra seve seve" dedi.Yok yani iyilikten anlamıyo bu.ODUNİK."Peki sen bilirsin" dedim.Bian diyince kezban tribi gibiydi lan bu.Pencereye doğru yeltendi.Gülerek "Bizim evin kapısıda var biliyosun dimi Rüzgar" dedim."Biliyorum ama  burası daha kısa sürüyo ve daha hoş" dedi.Al işte Hanzo!Tamam şeklinde kafamı salladım ve gidişini izledim.Onu hiçbir şekilde anlamıyordum.Sanırım anlamıcaktımda.Bi iyi davramıyo bi çıldırtıyordu beni ama sanırım ona alışıyordum.