"Hoşgeldin anne bu ne güzel bi sürpriz" Evet çok güzel bi sürpriz hemde bu durumda. "Hoşbulduk kızım seni özledim dayanamadım geldimm" dedi ve sarıldık.Sonra ben anneme öylece saf saf bakarken "İçeri almıcaksın" diye çıkıştı. "Ah tabi gel anne" dedim.İçerideki Rüzgar'ı napıcaktım ben ya.Hemde böyle bi durumda... Yanlış anlıyacağına çok eminim annemi tanıyorum ama kim olsa öyle sanardı şu halde.İçeri girdikten sonra Rüzgar'a baktığımda.Bi saniye bu çocuk mal mı? Sadece altına eşofmanını giymişti.Üzerinde hiçbirşey yoktu.Yüzü ise bembeyazdı.Nolmuştuki ? Annemden korkmuş olamazdı dimi ?
Anneme dönüp "Babam gelmedi mi, tek mi geldin?" dedim.Rüzgar biraz daha kötü olmuştu.Korkuyordum ama soramıyordum. "Hayır o gelmedi ama gelir en yakın bi zamanda yani umarım." dedi.Babam psikolog olduğu için genelde zamanını hastalarıyla geçirirdi.Alanında iyi olduğu için sürekli hastaları olurdu.Babamı o kadar çok görmesemde çok severdim.Tekrar Rüzgar'a baktığımda bir 'oh' çektiğini gördüm.Saçma değilmiydi bu.Herneyse sorucaktım elbet. Annem hala bi bana bi Rüzgar'a bakıyodu.Sanırım açıklama yapma zamanı gelmişti. "Anne bu Rüzgar kendisi" cümlemi tamamlayamadan Rüzgar atladı "erkek arkadaşıyım efendim hoşgeldiniz ben Rüzgar " diyip annemin elini öptü.
Rüzgar annemin elini öptü.Ben ağzım açık bakarken annem gülümsüyordu ne yani kızmamışmıydı. "Bana hiç bahsetmedin Güneş bu durumdan" diye fırça attı bide.Yani kadın geç öğrendiği için kızıyordu resmen.Terslik mi vardı bu durumda.Bunları düşünürken Rüzgar'a da ölümcül bakışlarımı atmayı unutmuyodum.Yani erkek arkadaşıyım dedi ama kadın tamamen yanlış anlıcak halimiz ortada ikimizinde saçı ıslak. "Anne Rüzgar hastaydıda o yüzden burdaydı yoksa karşı dairede oturuyo" durduktan sonra "Şey hemde pasta yaparken dengemi kaybedip düştüm.Düşerkende elimdeki un paketi ikimizinde üzerine döküldü.Mecburen duş aldık.O duştayken bende ona kıyafet aldım ama yanlış olmuş galiba" dedim.Nefes aldım.Ne uzun konuşmuşum be.Arada tek tek banyoyo girdiğimizide neden böyle olduğunuda belirttim rahatladım. Rüzgarda beni onaylar gibi kafa salladıktan sonra "Sen geç otur çocuğum bende bi çorba yapayım daha iyi olursun.Güneş sende git yukardan yorgan getir.Terlemesi lazım" dedi.Yalanımdan boğuluyodum resmen.(Burayı yazarken aklıma büşranın tükürüğünde boğulmak üzeri olduğu an geldi :D) Rüzgar karşımda nasıl gülüyodu anlatamam.Annem mutfağa gider gitmez "Erkek arkadaşım ha " dedim imalı imalı. "O an açıklama gelmedi aklıma seni kurtarmak için söyledim sevgilim" dedi.Sevgilimi vurgaladı tabi. Annem içerden "Daha burdamısın sen Güneş" diye bağırınca mecburen çıktım yorgan alıp geldim.Annem ne zaman giderdi bilmiyorum ama bu süre zarfında Rüzgar'a hizmetçilik yapıcağım kesindi.Annem elimden yorganı alıp örttü.Rüzgar hayvanıda memnun tabi halinden ses çıkartmıyo anca sinsi sinsi gülüyo.Annem ne ara yaptı bilmiyorum ama elinde tepsiyle geldi.Sonra tepsiyi elime sıkıştırıp "Yedir çocuğa bi an önce iyileşsin dedi.
"Anne kendisi yiyebilir bence" diye sitem ettim.Ama öyle bir anne bakışı yedim kii anlatamam.Annemle ben arkadaş gibiydik hep.Annem herşeyimi bilirdi.Pek kızmazdı sonuçta beni bilirdi rahattı ama şuan rahat olmasını istemiyordum.Rüzgar hayvanına hizmet etmek ne ya küfür gibi.Anneme herşeyimi anlatırdım.Diğer kızlar gibi erkek arkadaşım olunca değişen tiplerden değildim zaten pek fazlada erkek arkadaşım olmadı.Ben böyle düşünürken "Çorba soğudu hadi Güneş" dedi.Oflaya puflaya bi kaşık çorbayı Rüzgar'a vermek için harekete geçtim.Ama bu mal gibi bakıyo.Saf ya az bi yardım et ağzını aç bare.Mal gibi bakıyo hala.Bi dakika lan.Oha Rüzgar bugün beni şok ediyo resmen.Ölsem beklemezdim bu ayıdan.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
TAKINTILI
Fiksi RemajaGeçmişi, takıntıları ve yaşadıkları Rüzgarın Güneş ile savaşması için yeterli bi sebepti belkide. Herşeye rağmen vazgeçmeyip Güneşe ulaşmak için çabalamaktaydı...
