Give It A Try

Chapter 15-Business

On the way na kami ngayon sa Laguna. Kasama ko si Sean. Dahil ilang araw nalang ang natitira para magkasama kami, nagdesisyon na rin ako na ipapakilala ko na siya ngayon sa mga magulang ko.

Sabi ko sakaniya daan muna kami sa bilihan ng mga prutas, paborito kasi 'yun ni mommy, lalo na ang pakwan saka mangga.

Habang nasa biyahe kami, napansin ko pinagapapwisan siya, malakas naman ang aircon ng sasakyan niya.

"Baby, pinagpapawisan ka. Malamig naman ah." pinunasan ko ang pawis niya sa noo saka sa gilid ng mukha. "Not feeling well?" chineck ko kung namumutla ba siya or what. Sinilip silip ko siya.

"Stop that baby. I'm fine. Okay? It's just that...." huminga muna siya ng malalim. "I'm nervous." hinawakan niya ang kamay ko.

"To be honest, this is my first time to meet the parents of my girl." halos pabulong niyang sabi.

"How come? I'm sure I'm not your first." tinaasan ko siya ng kilay.

"Well, let's just say that my first girlfriend didn't even introduced me to her parents. For four years of being together, we're just like friends with benefits." he looked at me straight to my eyes then back at the road again.

"She became my world, my everything." hinigpitan niya ang hawak sa kamay ko.

Ang sakit pala pag sa taong mahal mo mismo nanggaling ang mga salitang 'yun. Ano ibig sabihin niya? Hindi pa siya nakakamove-on? Panakip butas lang ako?

"Not until I met you." he gently kissed my left hand.

Okay fine. Kinikilig ako. Tama na. Wala kong kibo buong byahe. Kunwari tampo ng konti.

"Hey." hinawakan niya ang baba ko at pilit na inihaharap ang mukha ko sakaniya.

"You don't want to talk to me? patingin tingin siya sa daan. I'm gonna make love to you right now." naghandbreak siya. "Right here inside my car." seryoso ang mukha niya.

Pinanlakihan ko siya ng mata at pinagsususuntok sa braso niya.

"Shut up baby! You're crazy!"

"Yeah, you're right. I'm crazy.. Crazy about you." then he winked at me.

Ayoko na po talaga, sobra na kilig ko.

Nagtawanan kami.

Hay... Sana hindi na matuloy ang pag-alis niya.

Si Manang Cecil lang saka isang kasambahay ang naabutan namin sa bahay. Umalis daw parents ko. Pero babalik din naman daw kaagad.

Inikot ko si Sean sa buong bahay namin. Pagdating sa kwarto ko gusto niyang tignan, pero sinabi ko HINDI PUWEDE! Baka kung ano na naman kasi maisip ng loko na 'to. Noong una nakipagkulitan pa siya.

"Please baby, silip lang." then he smirked.

"NO!" nag-360 degrees ang mata ko sakaniya. "Ikaw Mr. Encarnacion ah! Ang kulit mo!"

Tumawa siya, that laugh that made him very sexy. "Fine, Ms. Lopez. I'm sorry. Maybe later?" he's teasing me.

Akala nito. Hoy! Naka-isa ka na. That's enough. Kainis!

Pero nasabi ko lang naman ito sa isip ko. Tinalikuran ko nalang siya at bumaba na ako.

Nag-alok si Manang Cecil ng inumin para samin.

Niyakap ko siya. Para ko na rin kasi siyang pangalawang ina. "Namiss po kita, Manang. Namiss ko na luto mo saka paggising mo sa 'kin ng maaga. Sa condo ko kasi, madalas nalelate ako ng gising."