Pag-labas na pag-labas ko sa airport ay agad kong nadama na nasa Pinas na talaga ako. After 8 years and we are finally back.
"Wow~ we are really back." napatingin naman ako sa nag-salita. No other than my stubborn twin brother, Damon.
"Yah! I know what you're thinking. I. Am. Not. Stubborn!" He said.
"Yeah right." just said.
"AISH!"
Hindi ko na siya pinansin at tinignan ang taong papalapit sa amin.
"Welcome back to Philippines, young master, young lady," and he bowed. "I am butler Kim and I shall accompany the both of you to the mansion."
Nakita kong tumango si Damon at sumunod na kay butler Kim. I knew him. He's a loyal to our family. He's already been serving us for 25 years and It's nice to see him again.
Sumakay na kami sa limousine at mahaba-haba rin ang aming byinahe dag-dag mo pa ang hindi na nawalang trapiko sa Pilipinas. And after two hours we finally reach our destination. Agad kaming sinalubong ng bati mula sa apat na maids. Good, dahil ayoko ng masyadong maraming taong kasama sa loob ng bahay specially people I don't know.
"Why on mom's place?" I asked.
Tinignan naman ako ni butler Kim, "Dahil ito po ang pinakamalapit sa papasukan niyo po, young--"
"Cut that, just Hell." I cut him off.
"Y- Yes, young- h... Hell." He said and bowed. I sighed.
"Me too!" Damon exclaimed, "Just call me Damon." then smiled.
Mag-sasalita pa sana si butler Kim but...
"Kailan kami papasok? Where?" tanong ni Damon.
Napatingin naman sa amin si butler Kim, "The school starts tomorrow at the Gruzenford High."
DAMON
Ayo people!
I bet you all already know me. *winks* *kiss*
Dahil simula palang ng storya ay nandoon na ang pangalan ko. So do I still need an introduction? Tss. That's a pain in the ass but if you insist then ask author. ✌ nah, kidding.
Oops! Ang larawang ito ay hindi sumusunod sa aming mga alituntunin sa nilalaman. Upang magpatuloy sa pag-publish, subukan itong alisin o mag-upload ng bago.