The Enigmatic Twins

Thirty Seven "Last Day Inside Hell Forest"

HELL

"Are you sure that they're gonna be okay?" Sheira suddenly asked. "Hindi ba masyadong maaga na ipasok agad sila sa Forest?"

"It's okay, they're already trained. They won't die easily, para saan pa ang pagpili ko sa kanila kung mahihina sila." sabi ko at uminom.

"Fine." she gave up. "By the way, uuwi muna ako. Baka kung ano ng nangyayari sa mga unggoy na iniwan natin." sabi niya pa at naramdaman kong nag-lakad na siya papalayo.

Napangisi ako sa sinabi niya, "Be back next week. Isama mo na sila." sabi ko. Kahit wala akong natanggap na sagot alam kong nakangisi na rin siya ngayon.

So, let's get back to work.

~ • ~

[ Saturday, 7: 45 P.M. ; Inside Hell Forest ]

BLAKE

Pumikit ako at tsaka huminga ng malamin. Unti-unti kong nararamdaman na kumakalma ako pati ang nasa paligid ko. Nasa taas ako ng isang puno at mula dito, nararamdaman ko ng maayos ang nasa paligid ko. Ang mga tunog ng dahon gawa ng malamig na hangin, tunog ng malakas na ulan at ang pagdampi ng mga ito sa balat ko kasabay ng kalampag ng dibdib ko.

Dumilat ako at tumalon sa susunod na puno malapit sa pwesto ko. Limang araw na ang nakalipas simula nang pumasok kami sa loob ng mapanganib na gubat na 'to. We barely survive at the first day, pero makikita ko na nitong mga nakaraang araw ay maayos naman ang lagay ng iba. Hiwa-hiwalay kami simula palang noong unang araw. Nag-kakatagpo kami, but we shouldn't be staying together for long. 'Yan ang sabi ni Hell bago kami ipasok dito, kung hindi kami susunod doon ay may mas worst na mangyayari, mas worst pa sa nangyayari sa'min simula pa nung una.

Umupo ako sa isang sangay nitong puno at binalatan 'tong nakuha kong mangga at mansanas kanina. Believe it or not, this forest is something. Nung isang gabi lang umuulan ng niyebe dito pero ngayon malakas lang ang ulan. May parte rin itong gubat na ang parte lang na iyon ang inuulan ng snow, kagagaling ko lang doon kaninang umaga kaya may mansanas ako. At isa pa, sobrang laki ng gubat na'to, so basically the whole island is a forest, I think. It's 80% forest, then 20% ay yun malaking mansion kasama na yun island shore na binabaan namin noon. Just imagine how big this island is.

Bigla akong napatigil sa pagkain nang makaramdam ako bigla ng presensya. Ito pa ang dahilan kung bakit may something ang island na 'to. Kakaiba ang mga hayop na nandito. Hindi sila normal na hayop lang na makikita mo sa ibang gubat. KAYA ANG HIRAP. Gusto ko man magalit kay Hell dahil bigla-bigla ang pag-pasok niya sa'min dito ay hindi ko magawa. I know something change. Sa loob ng isang linggo dito sa gubat ay alam kong maraming nag-bago, and I know Hell did this for a reason and for good? Maybe.

My father was an assassin and he trained me but he died on a mission when I was 12. I supposed to be an assassin, pero tinanggihan ko iyon at lumayo sa family ng father side ko, and now I'm living as a gangster with friends. So, I need to survive.

Tumayo ako at kinuha ang dalawang dagger sa likod ko. I was trained hard before kaya madali lang sa'kin makapag-adjust pero yun iba kong kasama, I hope they're doing well. Tumalon ako pababa ng puno at humarap sa likod. We need to survive, hindi pa ito ang tamang oras para mag-goodbye world.

[ 9: 32 P.M ]

ZYREN