Her Wattpad kitabında lunaparka gidilir dediler. Bende bizim kitabın neyi eksik dedim wşfhdwşfhd.
Hayvan gibi çalan kapı sesini duymazlıktan gelip kafamı yastığım ve yatağım arasına aldım.
Filmlerde tüm kızlar böyle yapardı dimi? Ama ben yapamadım!
Ne yani? Yapıp da boğularak can mı verelim?
Nefesimiz kesiliyor orda!
Başımı tekrar yastığın üstüne koydum. Uykum kaçmadan devam etmek istedim. Ama şu kapı zili hiç yardımcı olmuyordu!
En sonunda pes edip gözlerimi açtım. Ve yatakta oturur pozisyona gelip terliğimi giydim.
"Ulan Kerem! Yumurtana acı biberi basmazsam şerefsizim..." diye söylenip ayaklandım.
Büyük ihtimalle Kerem, genellikle yaptığı gibi kapıma dayanıp, "Kanka Emir hala uyuyor. Kırsana bana bir yumurta!" diyecek ve izin almadan içeri dalacaktı.
Ben alışmıştım. Hatta ailem bile kabullenmişti. Babam Kerem'le kendime yumurta yaparken "Güneş bana da kır!" diyordu. Kerem gelmediği zamanlar bana "Nerde o kerata? Bu sabah niye gelmedi?" diyorlardı.
Koşarak merdivenleri inip uykulu gözlerle kapıyı açtım. Kerem'e hiç bakmadan kıçımı dönüp mutfağa gittim.
"1 mi kırayım 2 mi?" diye bağırdım.
Bazı aç olduğu sabahlar 3 yumurta bile yiyordu...
"Bir daha anneye kıçını dönersen ben seni kırarım."
Hızla arkamı döndüm.
Bavulları yere bırakan babam ve tehditkar bakan annem.... Harika(!) bir ebeveyn tablosu!
Anneme bir süre şirince baktım. Bu bakışı, açtığı kollarıyla bana doğru koşan Esma bozdu.
"Ablağağağğa!" diyerek üstüme atlayınca bende ona sıkı sıkı sarıldım.
"Kız Esma manyağı! Nerelerdesin sen?" diyip sarılmayı bıraktım.
"Okulla Ankara'ya gittik ya abla..." dedi.
Sonra babamın seslenmesiyle pembe sırt çantasını alıp odasına çıktı.
"Kadir? Gel sarılcam!" diye gülerek açtım kollarımı.
Bir kaç saniye boş boş baktı Kadir. Sonra donuk suratıyla kimseye bakmadan merdivenleri çıktı.
"N'oldu?" dedim anneme kafamla Kadir'i işaret edip.
Bilmem dercesine hareket yaptı.
Kadir hep öyleydi zaten. Çok gerekmedikçe konuşmaz, yabancıların suratına bile bakmaz, en çok Esma ve benle anlaşır, pek gülmezdi.
Ama bu sefer ne bana sarıldı, ne de Esma'ya baktı. Normalde ara sıra gülse de, bu sefer hiç gülmemişti.
Çocuktur, oyuncağını kırmıştır, ona morali bozuktur diyip odama çıktım. Kıyafetleri üstüme geçirip çantamı aldım.
Bugün pazartesiydi. O düğünün ardından pazar günü geçmişti. Ve ben pazarı evde yatarak geçirmiştim.
Telefonumu arka cebime atıp aşağı indim. Annem her annenin yaptığı gibi tatilden döner dönmez ilk iş olarak temizlik yapıyordu.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Tüylü Şeftali
Novela Juvenil•••• "Her şeyi öğrendim. Belli ki eski sevgiliden daha fazlası. Hala onu mu seviyorsun?" "Bora yapma..." dedim yalvarır gibi bir sesle. "Öyle, değil mi?.." Elimin altındaki elini çekti hemen. Boşluğa düşmüş gibi, elime bakakaldım. "Ben neyim peki...
