CHAPTER 16
[Makki's POV]
kasalukuyan akong nagdadrive papunta sa lugar kong nasaan si Mei ngayon
i cant help it.. nagseselos ako kahit alam ko na wala akong karapatan dahil nga pinakawalan ko na siya.. pinakawalan nga ba? pusang gala!! lalo akong naiinis sa tuwing naaalala ko yung mga binitiwang salita ng Aki Yuki Sato na yun
"your loss is my gain? tsk! pusang gala.. ayoko!" habang nakatingin sa drive way
hindi ko naman siya gustong iwan.. ginawa ko yun kasi.. mahal ko siya, ayokong mapahamak siya dahil sa kagaguhan ko
(flashback)
nasa isang coffee shop kami ni Zelle, gusto ko kasi siyang makausap ng personal
"ano Makki nakapag isip ka na ba? babalik ka na ba sakin babe?"
"actually yun nga yung gusto kong sabihin sayo ngayon Jaizelle"
nakangiti siya habang nag aantay ng sasabihin ko
"minahal kita, alam mo yan, sa ilang taon na nakasama kita sayo lang ako. ginawa ko lahat ng gusto mo, sinunod ko lahat lahat mapasaya ka lang.. kasi mahal kita.. but"
"but, what?"
"i.. i love her more" habang nakayuko ako
nagiguilty ako, kasi nasaktan ko si Zelle, alam kong nagmamahal lang din siya gaya ko
"no way! mas matagal naging tayo Makki, mas kilala natin yung isa't isa, bakit siya? ako! ako ang piliin mo" umiiyak siya sa harap ko
"im sorry Zelle hindi ko kayang mawala siya"
"at ako? wala lang sayo? leche yang babaeng yan. humanda siya!" may halong galit ang boses niya
"wag mo siyang gagalawin Zelle please, kung ayaw mong makalimutan mong may pinagsamahan tayo" tatayo na ko ng bigla siyang magsalita
"kilala mo ko Makki, ang akin, ay akin lang.. ayokong may ibang umaagaw. dahil hindi ko sila kakaawaan, kahit pa isa silang santo o santa"
nagmadali akong umalis ng Coffee shop. kinakabahan ako sa mga binitiwan niyang salita. spoiled brat si Jaizelle at nag iisang anak lang siya kaya natural lang yun sa kanya, ayokong may mangyari kay Mei, hindi ako papayag.
kinabukasan...
"bakit ka nandito?" malamig kong bati kay Zelle, bigla kasi siyang kumapit sa braso ko
"nagpatransfer ako ng school, para magkasama na tayo babe"
biglang nagbulungan ang mga tao sa paligid. nahawi yung makapal na bilang ng mga studyante, bumungad sakin si Mei, naiiyak siyang tumakbo palayo, susundan ko na sana siya ng biglang hinigit ni Zelle ang kamay ko
"sige gawin mo yan, sundan mo siya. magsisisi ka" banta niya sakin
...
natapos ang dalawang subject ko sa umaga. hinanap ko si Mei para mag explain sa nakita niya, ayoko kasing sumama yung loob niya sakin
*lakad lakad lakad*
nalibot ko na yung lahat ng pwede niyang puntahan, di na ko naglunch mahanap lang siya
bigla na lang may humigit sa kwelyo ng damit ko
"ikaw! ang kapal ng mukha mo talaga no?!" nagulat ako sa expression ng mukha ni Sen, galit siya masyado
"ano bang problema mo ha? pare"
"problema ko? ikaw! alam mo ba yung nangyayari ngayon kay Mei ha??" sigaw niya
