The Homeless Love

CHAPTER 22

Bakit nga ba ang pagsisisi ay laging nasa huli?Maitama paba ang Ilang ulit na pagkakamali?

Alexis POV

"I was a fool!fool!"Galit kong sabi at kung maaari lang ay bubugbugin ko ang aking sarili.Nahilamos ko nalang aking dalawang kamay sa mukha.I feel so hopeless.

"Ano bang nangyari.?"Tanong ni Rance na waring walang naintindihan sa nangyari.

"What have i done man? What have i done.Sinaktan ko iyong tao na wala namang ginawa kundi ang mahalin ako ng totoo."Sabi ko at hindi ko napigilan ang pag iyak.Wala na akong pakialam kung anong sasabihin ng mga kaibigan ko.Nababakla ako or anything they want.Nasasaktan ako at kailangan kong magpaka totoo sa sarili ko.

"Holly shit!You really cryng man?!"Hindi makapaniwalang Sabi ni Randall.Nakaramdam ako ng inis sa dibdib.

"Shit!Mukha ba akong tumatawa?!"Galit kong sabi at pumasok sa loob ng bahay.Sumunod sa akin ang mga ugok.Nakita ko doon si Trixy kaya nabuhay ulit ang galit ko.

"Go home Trixy!"Galit kong singhal.Takot at nagmamadali siyang lumabas.Napasandal na lamang ako sa upuan habang naikamot ko ang mga kamay sa aking buhok.Litong lito ang isipan ko at hindi ko alam ang gagawin how to win Aerial's Back.Wala na akong pakialam kung ano ang sasabihin ng mga kabarkada ko dahil ako naman ang nagmamahal.Lumapit sa akin ang mga kaibigan ko.

"Pare,sigurado kana ba diyan sa nararamdaman mo?!Wika ni Rance at tumabi sa akin ng upo.

"Pare,iiyak ba ako ng ganito kung gusto ko lang sumali sa drama club?"

"Holly crap!Paano si Cynthia kung may ugnayan kayo ni Aerial?"Tanong parin ni Rance.Nahirapan i'digest ang mga naganap.

"Hindi paba malinaw sa flashback mga,Brad?Dalawa sila sa buhay niya."Sabi ni Troy.

"Bro,Aerial is a gay.Sigurado kaba sa nararamdaman mo sa kanya?"Si Randall.

"O baka naman..bakla ka Bro?"Nagpanting ang tenga ko sa sinabi ni Ryan.Agad akong tumayo at galit na kwenilyuhan siya.

"Anong sabi mo?!Kung suntukan nalang kaya tayo!"Bigla kaming inawat ni Rance.

"Hey chill!Umupo ka Pare.Pag usapan natin iyang problema mo."Marahas kong binitawan si Ryan at para itong takot habang inayos ang sarili.

"Pasensiya naman.Nagtatanong lang naman Pare eh."Wika ni Ryan.

"Hindi naman nakapagtataka kung mainlove ka kay Aerial.Dahil mabait siya,malambing at matalino.Napaka pormal din niya.Ibang klase talaga ang pag ibig."Napailing iling na sabi ni Rance.But then nanumbalik sa akin ang nangyari.Muli akong napaiyak dahil wala na.Ilang beses ko siyang tinangkang Kausapin dahil mahal ko siya at kailangan ko siya sa buhay ko.Masakit.Alam ko naman na kasalanan ko ang lahat dahil mahina ako sa tukso.

"Wala na akong pakialam kung ano ang iisipin niyo O sasabihin ninyo sa akin.Pero mahal ko talaga si Shaine mga Bro.Dahil siya lang ang taong tumanggap at nagmahal sa akin ng totoo.Pero wala na eh.Sinayang ko ang pagmamahal na iyon."Sabi ko na puno ng pagsisisi."Masakit dude.Parang hinihiwa iyong puso mo dahil binitawan kana ng taong nagmahal sayo ng buo. "

"Tama na nga iyan pare.Ang pangit mong umiyak!"

"Gago ka talaga!"Singhal ko kay Randall."Tulungan niyo naman ako Bro.Kahit bakla man si Shaine mahal na mahal ko parin iyon."

"Hanep naman ng buhay pag ibig mo Pare.ang saklap!"Marahang pinisil ni Rance ang aking balikat.

"Tama na iyan.Masyadong nakakabakla ang pag iyak mo eh."Si Troy."Titingnan lang namin kung ano ang magagawa namin diyan sa problema mo."

"Parang may naisip ako.Si Mark, baka makatulong siya.Para kasing iba iyong chemistry nila."

"May kasalanan sa akin ang gagong iyon Rance."Galit kong sabi nang maalala ang namagitan dito at ni Shaine.

"Hindi niya naman kasi alam na kayo pala."Sabad ni Troy.Tiningnan ko siya ng masama.

"So may alam ka pala sa nangyari?!

"Oops. Tama na iyan.Tutulungan ka namin diyan sa problema mo.Sa ngayon, itagay na muna iyan!"Wika ni Rance at binigyan ako ng isang basong beer.

Mark's POV

Sa halip na ihatid sa condo ay ibang lugar ang pinagdalhan ko kay Aerial.Sa isang abandonadong airport kung saan pwede niyang maipalabas ang lahat ng nararamdaman.Umiyak lang siya ng umiyak sa aking balikat.Binigyan ko siya ng panahon upang maipalabas kahit papano ang sakit na nararamdaman nito.Baguhan ako sa uri ng pagmamahal na namagitan dito at ni Alexis.Bagaman nakita ko na iba si Aerial dahil madali ko siyang nakagaanan ng loob.May traits siyang kakaiba at hindi ko alam kahit sa maikling panahon ay naging close na kami sa isat isa.May girlfriend naman ako ngunit may paghihinayang akong nadarama sa dibdib kung bakit ngayon lang kami nagkatagpo.

Tinitigan ko lang siya habang pinapahiran ang mga luha.

"Maraming salamat Mark huh.Sa presensiya mo."Nakaramdam ako ng awa dahil nakita kong mahal talaga nito si Alexis.At nakita ko rin na mahal ito ng lalake.

"Mahal ka ni Alexis.Nakikita ko iyon."Sabi ko.Nakita ko lahat kung paano nakiusap si Alexis sa kanya. Nandun ang pagsusumamo at pagsisisi,paghingi ng tawad.

"Hindi na mahalaga iyon.Tapos na ang lahat."

"Paano kung magmakaawa siya sayo?."

"Hindi niya gagawin iyon.Hindi ako kawalan sa buhay niya.Ang gusto ko ngayon ay bigyang halaga ang sarili ko."Sabi niya ngunit biglang napahawak sa ulo na Parang may sumakit doon.

"Whats wrong? "Nag alala kong tanong.

"Nahihilo ako, Mark."Nahihirapang sabi niya.

"Huh?Iuwi na kita agad."Dali ko siyang inalalayan ngunit Bigla na lamang siyang bumagsak at nawalan ng malay.

"Aerial!Aerial!"Nagpanic kong sabi and i wanna call for help ngunit kami lang ang taong naroroon.Agad ko siyang binuhat at agad tinahak ang kinaroroonan ng aking motorbike.

Sorry for the short update.Nag hang yong phone ko.