Chodź wędrowcze, chodź mój drogi
Rzućmy razem czar złowrogi
Rzućmy klątwę na świat ludzi
Niech się człowiek mocno trudzi!
Niech spadną nań klęski, nieurodzaje
Niech klątwa ma ogarnie całe kraje
Niech mrze bydło, a ludzie chorują
Niech za grzechy swe odpokutują
Niech umiera stary, młody
Niech wykopią liczne groby
Niech spadną na nich ciemność, mroki
Niech tak zadziałają moje uroki!
Abrakadabra, czary mary
Chcę, by ludzie mieli koszmary!
CZYTASZ
Wiersze
PoesíaCzaruj siostro, czaruj brachu, Noc jest ciemna, pełna strachu. Moje małe podejście do poezji. Liczę na dużo komentarzy i mam nadzieję, że się Wam spodoba. #10 w kategorii Poezja 02.01.21 r A z czasów, gdy inaczej tagi działały: #79 w kategorii Poe...
