" ကိုကို.."
နားထဲ အသံေသးေသးေလးေၾကာင့္ jonginမ်က္ခံုးႏွစ္ခုကိုၾကံဳ႕လိုက္မိသည္..စိတ္ထဲလည္း မနက္ေစာေစာစီးစီး ဘာလားေပါ့..
" ကိုကို..ထေသးဘူးလား.."
ပါးေပၚ ခပ္ေႏြးေႏြးအိအိအရာေလးေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို မ်က္လံုးဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အသည္းပံုႏွင့္အျပံဳးေလးတစ္ခု...
" ကေလး..."
မရည္ရြယ္ပဲ ေခၚမိသည္ဆိုေပမယ့္ အႏွီေကာင္ေသးေသးေလးက ေတာ္ေတာ္သေဘာက်သြားသည္ထင္ ေခါင္းေလး တစ္ဆက္ဆက္ကိုၿငိမ့္ျပရင္း..
" omm..ကိုကို႔ကေလး ေလ.."
Jonginလည္း ခ်စ္စရာေကာင္ေသးေသးေလးေၾကာင့္ ျပံဳးမိပါသည္..ပီးခဲ့တဲ့ မနက္ခင္းတိုင္းဟာ ဒီမနက္ခင္းေလာက္ ဘယ္တုန္းကမွ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းမရွိခဲ့တာေတာ့ အမွန္ပင္..
" ထေတာ့ေနာ္..ကေလး ကိုကို႔အတြက္ မနက္စာျပင္ထားတယ္...ျမန္ျမန္လုပ္ပီး ဆင္းခဲ့ေနာ္ ကိုကို..အရမ္းခ်စ္တယ္..."
ႏႈတ္ခမ္းေပၚ တံု႔ဆိုင္းျခင္းမရွိပဲ ေရာက္လာသည့္ အနမ္းႏုႏုေပးပီး ေကာင္ငယ္ေလးကေတာ့ အခန္းထဲက ခပ္သုပ္သုပ္ေလးထြက္သြားရွာသည္..နမ္းပီးပီးျခင္း ထြက္သြားတာေတာင္ ပါးေပၚ ခပ္ရဲရဲေလးျဖစ္သြားသည္ကို ျမင္ျဖစ္ေအာင္ ျမင္လိုက္ေသးသည္..
တို႔အတူ jonginစိတ္ထဲ ေကာင္ေလးကို မွတ္ခ်က္ေပးမိသည္..
ထိုေကာင္ေလးက အရွက္ႀကီးသလို လက္ရဲဇက္ရဲလည္း ႏိုင္လွသည္ဆိုပီး...အေတြးနဲ႔အတူ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ထပ္ျပံဳးမိျပန္ေလေတာ့ jonginကိုယ့္ကိုယ္ကို သိပ္မသကၤာခ်င္ျဖစ္လာသည္..အေတြးေတြကိုရပ္ပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲဝင္ကာ မ်က္ႏွာသစ္ဖို႔ျပင္ေလေတာ့ အဆင္သင့္ျဖစ္ေနျပန္တဲ့ သြားပြတ္တံႏွင့္ သြားတိုက္ေဆးေၾကာင့္ အံ့ဩရျပန္ေလသည္..အျပံဳးႏွင့္အတူ အေတြးတစ္ခုကလည္း ျဖတ္ကနဲ...
'ထိုေကာင္ေလး သိပ္ကို ခ်စ္ဖို႔ေကာင္းလြန္းသြားျပန္ၿပီ'
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ေလွကားကေန တစ္ျဖည္းျဖည္းဆင္းရင္း အိမ္ေအာက္ထပ္က ခပ္ျမဴးျမဴးအသံေလးေၾကာင့္ သိခ်င္စိတ္နဲ႔အတူ ခပ္သုပ္သုပ္ေလးဆင္းလိုက္ကာ အသံလာရာ မီးဖိုေခ်ာင္ဘက္ကို မသိမသာေခ်ာင္းၾကည့္မိေတာ့....မထင္မွတ္ထားသည့္ ျမင္ကြင္းေၾကာင့္ အံဩမႈႏွင့္အတူ jonginစိတ္ထဲ ထိုေကာင္ေလးအား အမွတ္ေတြပိုေပးေနမိျပန္သည္ေလ...
