" ေမာင္..."
အေမွာင္ထဲကေန ေခၚတဲ့အသံေၾကာင့္ jonginေတာင္ ရုတ္တရက္မို႔ လန္႔သြားမိသည္..မီးခလုတ္ကိုစမ္းပီး ဖြင့္လိုက္ေတာ့ ဆိုဖာေပၚ ေျခခ်ိတ္ပီးထိုင္ေနတဲ့ suuေၾကာင့္..
" ဘယ္ခ်ိန္ရွိပီလည္း..မအိပ္ေသးပဲ ဘာလို႔ အရက္ေတြေသာက္ေနတာလည္း suu.."
" hk..ေမာင္ရယ္..ဘယ္အခ်ိန္ရွိပီလည္း ဆိုတာ suuေမးရမယ့္ ေမးခြန္းပါ..ဒါ အိမ္ေထာင္ရွိ လင္ေယာက်ာ္း တစ္ေယာက္ျပန္လာရမယ့္ အခ်ိန္လား.."
နာရီကို မထင္မွတ္ပဲ လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ သန္းေခါင္ေက်ာ္ ၁နာရီခြဲေနပီမို႔ jonginေတာင္ အံ့ဩသြားရသည္..ကေလးအိမ္မွာ ကေလးကို စာသင္ေပးရင္း ကေလးနဲ႔ တူတူရွိေနမိသည္မွာ ဒီေလာက္ေတာင္ ေနာက္က်ေနပီမွန္း jonginတကယ္ သတိမထားမိ...
" ကိုယ့္ဘက္က မင္းကို ကြာထားပီးပီ..ဒါေၾကာင့္ မင္းနဲ႔ကိုယ္..."
" ေတာ္ေတာ့ ေမာင္...ေမာင္ suuကိုမခ်စ္ရင္ေတာင္ liliမ်က္ႏွာေတာ့ ေထာက္သင့္ပါတယ္..ေမာင္ တကယ္ စိတ္ပ်က္ဖို႔ေကာင္းတာ ေမာင့္ကိုယ္ေမာင္ သိရဲ႕လား..."
Jonginျပန္မေျဖ...suuေျပာတာေတြအကုန္က အမွန္ေတြႀကီး..ဟုတ္တယ္..သူဆိုတာ ဘာတာဝန္ယူစိတ္မွ မရွိတဲ့ ေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္သာ..
" ေနာက္က်ေနပီ အိပ္ေတာ့..."
" ေနဦး ေမာင္..suuေျပာလို႔မပီးေသးဘူး.."
ေနာက္လွည့္ ထြက္သြားေတာ့မယ့္ ေျခလွမ္းေတြကို ေျခစံုရပ္ပီး ဘာေျပာမလည္းဆိုတာသာ နားစြင့္ေနလိုက္ေတာ့သည္..
" ေမာင္ ေျပာင္းလဲသြားတာ ဘယ္ကမိန္းမေၾကာင့္လည္း...liliမ်က္ႏွာကိုေတာင္ မေထာက္ႏိုင္ေလာက္တဲ့ထိ ေမာင့္ကို ဘယ္လိုမိန္းမကမ်ား.."
" ေတာ္ေတာ့ suu..."
တစ္ခုခုဆို lili...liliနဲ႔ဆိုတာ ပါးစပ္ကမခ်တဲ့ suuကို jonginစိတ္တိုမိလာသည္..အဲ့liliဆိုတာကလည္း သူတို႔ေတြရဲ႕ လုပ္ၾကံဇာတ္ေတြမဟုတ္လား..
" liliေလးေၾကာင့္ ငါဒီေလာက္ထိ သည္းခံေပးေနတာ suu..မဟုတ္ရင္ မင္းနဲ႔ငါ ခုထည္းက ကြာေနၿပီ...ေတာ္ရေအာင္ suu..ကိုယ္ပင္ပန္းေနပီ..."
