Sevebilirdi.

öfkem ikimizde yakabilir

Eve geldiklerinde zeynep beni görmemek için hemen bulutu alıp odasına götürdü. Bi açıklama dahi yapmadan. Salonda kıvranıp gelip herşeyi açıklamasını bana anlatmasını bekledim durdum ama nafile bu kadın tek kelime etmeyecekti.
Hızla odaya çıktım bulutu yatırmış yatak odasına gidiyordu. Arkasından odaya girdim.
_"Ne yaptınız bütün gün "
_"parka gittik ordan denize."
_"Zeynep bildiğim şeyleri söyle söyle ki birşey sakladığını dusunmeyeyim.
_"Zaten bildiğim şeyi neden söylemek zorundayım ki."
_"ali ile ne konuştun."
_"DNA testi yaptıracak onun sonucuna göre hareket edicez."
_"Başka birşey var mı?"
_"Merak etme bu evde zorla tutuldugumu hatta senin bana dün gece zorla sahip olduğunu soylemedim."
_"Bunu hep yüzüme vuracak heran hatırlatacak misin?"
_"Öyle bi niyetim yok bunu unutmaya en çok benim hakkım var  başka birşey yoksa oğlumla uyuyacağım bugün zor bi gün geçirdi."
_"Peki"
Herşey bitti zeynep tamamen benim demeden bide DNA testi sinirlerimi bozmuştu. Zeynep bu test yüzünden bi hayli yıpranmış sevdiği adamın kendini tanimamasina kızmıştı. Şimdi kafası allak bullak oğlu ile teselli bulmaya çalışacak bütün gece geçmişi geleceği kurup duracak.
Bu kadın hiç kendini düşünmedi oysaki seçmesi gereken kendiydi. Yıllar önce kendini seçmiş olsaydı şuan bambaşka bi hayatı olabilirdi.
Şimdi ne olacak zeynepten çok ben korkuyorum ali bulutu alacak tek sevgi kaynağım o minik çocuğu elimden alacak. Zeybeple anne babacilik olmayacaklar gözümün önünde belkide gizli gizli bulusacaklar bulutu bahane edip.
Kafamda elli tilki dolaşırken uyumak ne mümkün.
Ama eğer beni aldatirsa o adamı gerçekten öldürebilirdim. Zeynep yapmaz diyor içimden bi ses ama insan işte beşer sasar. Onu bırakmam ne olursa olsun bırakamam heleki benim olmusken. Bu düşünceler bile öfkeden deliye dönmeme sebep oldu. Yaparsa beni bırakmaya kalkarsa öfkem ikimizi de yakar.