Sevebilirdi.

Antakya

Yemek mükemmel geçmişti ben onları sevmiş onlarda beni sevmislerdi. Yemek sırasında bu hafta sonu tanışmak için Antakya ya gidilecegi konuşuldu ve gitmeye karar verdik.
O malum gün geldi çattı ali ben elif teyze , Osman amca ve Asiye abla (alinin ablası) bide tabiki ufaklı Halil ibrahim alinin yeğeni olur kendileri eniştesi işte olduğu için gelememisti yine her neyse koyulduk biz yola sohbet muhabbet derken Antakya öğlen sıcağı ile karşılamıştı bizi.
Oh memleketim havası bile huzurlu.
Alide çok sevmişti buraları annesigiilde tabiki sevilmeyecek yer değildi benim antakyam.
Annem kocaman bi sofra hazırlamıştı masa muhteşem görünüyordu yemek ler yendi çaylar içildi koyu bi sohbet başlamış oldu böylece.
Osman amca;
_" Efendim bizi çok güzel agirladiniz herşey çok güzeldi teşekkür ederiz bizim buraya gelememizdeki amac kızımız Zeynep'i daha yakından tanımak onun yaşadığı yerleri ailesini görmek bi iki dirhem sohbet etmek ve tabiki kendimizi tanıtmak. Sizinde bildiğiniz üzere İstanbul'da yaşıyoruz buraya çok sık gelip gidemeyiz bilhassa alinin işlerinin yoğunluğu buna pek müsade vermiyor Efendim o yüzden eğer sizin içinde uygunsa yarın hayırlı bi iş için misafirliğe gelmek isteriz ."
Babam Kemal bey emekli öğretmen biricik kızını yarın taaa istanbullara gelin gitmesi için bu yabancılara verebilecekmiydi.Bütün heybetli goruntusunun ardındaki kırılgan ruhunu bi görseniz haline üzülürsünüz. Bütün hayatı karısı ve kızının mutluluğu için cabalamakla geçmiş bu büyük çınar şimdi en önemli varlığını başka bi adama emanet edecekti. Kızı  için elinden gelen tek şey artık onun hayatında sadece bi gölge olabilmek olacakti.
Babam;
_"tabiki buyrun Efendim başımızın üstünde yeriniz var ."
Sesinin titrekligi o kadar belliydiki alide dahil herkes bi anda babama doğru baktılar bense gözlerime yalvarıyordum aglamamalari için.
Alileri yolcu ettikten sonra herkes bi yana dağıldı kimse tek kelime konuşmadı evde belki bi ablam olsaydı dizine yatıp ağlardım.Fakat çok erken yaşta öğrendim tek çocuk olmak kendi kendini avutmak demekti.
Nida Hanım annem her sabah usanmadan yatağımın başına gelir ver sürekli zeynep hadi derdi. Tabiki yine aynı sabaha uyandım ve annem zeynep zeynep hadi daha çok işimiz var diye basucumdaydim.Ama yapilirmiydi uzun zaman sonra memleket havası alıp uyuyamadiktan sonra neye yarardı ki burda olmak oflaya poflaya kalktım giyindim ve kahvaltıya indim.
Oooo Ali bey çokda gelmiş babamla koyu hı sohbete dalmışlardı Günaydın diyip bende sofraya oturdum babam dün geceye göre daha iyi gorunuyordu. Damadı ile sohbet yaramış olmalı.Güzel bi kahvaltı yaptıktan sonra ali ile izin isteyip kalktık malum çarşı pazar işlerimiz vardı.Ali arabada tek kelime etmedi zaten şu son günlerde bi tuhaflık vardı yani herşeyin bu denli hızlı gelişmesi için herşeyi yapan bu adam şimdi sus pus olmuştu.Sessizliği bozan ben oldum her zamanki gibi.
_"sevgilim neyin var iyi misin?
_"Yok birşeyim iş ile ilgili bi kaç pürüz var onlar takıldı kafama sadece
Bugün nisanlaniyoruz ve adam hala işi düşünüyordu.Belki başka biri olsa ne işi be adam nisanlaniyorsun hala mi iş diye çoktan postayı koymustu.Ama benim bunu demeye hakkım yoktu zira ali bu durumların olabileceğini bana çoğu kez ima yoluyla yafa direk açık açık anlatmıştı . Bu yüzden de bu durum da  kavga edebilecek bi konumda degildim .