Master Casanova (Master #1) (Completed)

MCCO 39 - #NamePlate

Chapter 39

I woke up late in the morning. Ang call time ko ay 7:30 ng umaga and it's already 6:45 at makikipagsapalaran pa ko sa traffic. Goddamn.

Puyat ang mukha ko kaya kinapalan ko ang concealer para maitago 'yun. Kasalanan ito ni Castielle. Damn him for invading my mind last night.

Hindi ako makatulog kagabi sa kakaisip kung bakit siya nag-backed out. Ginamit niya pa nga ako diba para makuha niya 'yung slot?

Then why? Whyyy? Yan ang tanong ko sa sarili ko. I'm thinking and assuming something. Pinagtagpi-tagpi ko ang mga nalaman ko simula ng makabalik ako.

First, sabi ni Tuning ay pabalik balik si Castielle sa amin, hinanap niya ako kay Tuning at kay Erene.

Second, he is mad at me. Third, he helps get rid of the picture, and the last one he backed out in PBA. What the hell is happening?

Ayokong mag-isip ng kung ano pa. Ayokong mag-assume. If he really love me eh bakit sila ni Loraine ng tatlong taon?

He got over. If he really did love me then he moved on and the only thing that he feels is just anger, no love.

Ngayon ang iniisip ko ay kung ano ang nangyari sa kanila ni Aerbril. They have the plan made pero anong nangyari?

Nakarating ako ng hospital ng 8:00 am and I know that's just a wrong move for my first day. Kaya ng makarating ako sa Cardiology department isang nagbabagang Castielle ang naabutan ko.

"Bakit ngayon ka lang? Do you think you could just go to work whenever you want to? Papasok ka whatever time you want?" pagbubuga niya ng apoy.

Napapikit ako dahil sa strikto niyang boses kung kaya't napatingin ang mga nurses at doctor sa gawi namin.

Napakapit ako ng mariin sa clip board na hawak ko. "I'm sorry, na-traffic lang ako..."

"Don't give me that reason, Doctor Esquilon. Masyado ng gamit ang rason na'yan." tiim bagang niyang sagot.

Humugot ako ng malalim na hininga. "Dahil 'yun naman talaga ang numero unong problema ng Pilipinas kaya ito rin ang numero unong rason ng mga nahuhuli sa tra—"

"Don't you ever talk back!" singhal nito na ikinapikit ko naman.

Napalunok ako. Damn it! "I'm sorry..." bulong ko.

"Ang sabihin mo ay nagpuyat ka kaya ka nahuli ng gising. O baka naman iba ang pinagkaabalahan mo?" mariin niyang tanong.

"I'm sorry, Doctor Ongcuanco. Hindi na mauulit. And I think wala kayong pakialam kung nagpuyat man ako o hindi. O may pinagkaabalahang iba. Excuse me, tutuloy nako sa apo ni Mr. Valderama." tuloy-tuloy kong sinabi bago siya talikuran.

Rinig ko pa ang pagdabog niya na ikinapikit ko ng mariin. What the hell is his problem? Napakainit ng ulo! Nasan na ba ang girlfriend niya? Tss...

Dumiretsyo nako sa pedia ward kung saan pupuntahan ko ang special patient na kailangan kong tutukan. Hindi ko alam na mag-c-care giver narin ako.

"Doctor Esquilon!" tawag ng isang nurse, at ng makilala ko siya ay nanlaki ang mata ko.

"Eden? Oh my..." gulat kong sinabi. She's Eden, kasamahan kos a shift noon sa Montesor Hospital.

Ngumiti siya. "Akala ko hindi mo nako naalala. Dinaanan mo lang kasi ako kanina..."

Napakagat labi ako. "I'm sorry, may iniisip lang..."

"Dahil ba kay Doctor Castielle?" tanong niya na may halong panunukso ang mata.