-Dangerously-

#5

Alles word weer te veel . Ondertussen is bucky met bella me gelopen . Ze was geschrokken van mijn actie . Moet ze me maar niet opsluiten . Voor mijn eigen bestwil ? Hoezo dat !?

Steve doet het hok open . Hij loopt naar binnen en doet de deur weer dicht .  " hey ." zegt hij . Ik loop naar hem toe en geef hem een knuffel . Hij kijkt me aan en glimlacht.  
" chloe  ,  bucky heeft het me verteld ." Van schrik laat ik hem los . " wat zei hij."  " hij zei dat hij jou kende omdat ." In eens midde in zijn zin staat bucky achter steve .

Ik blaas lucht uit mijn neus als een stier en beuk bucky aan de kant en hij knalt tegen de glaze muur aan . " chloe doe niet zo ." Bucky kijkt me doordringt aan .

Zonder gezeik sta ik buiten samen met bucky . " waarom doe je zo ." Zegt bucky . " bucky ik .. ik wil niks meer met je te maken hebben is het zo moeilijk. " zeg ik en kijk naar zijn metale arm .  Ik zie in mijn ooghoek dat hij ziet dat ik ernaar kijk . Ineens schiet zijn arm om mijn middel heen . " b-bucky ."  Zeg ik zacht en verwart .
Hij staart me aan . Hij weet al dat hij fout zit . Hij laat me los en ik loop snel weg naar binnen .

Waarom nou weer . Steve staat weer ruzie te maken met tony . " uh ." Zeg ik en ze stoppen meteen . Ik glimlach naar steve en pak zijn hand en trek hem met me mee .
" waar gaan we naartoe . " zegt steve als hij lacht .

Ik heb een soortvan eigen kamer gekregen in shield . Ik snap eigenlijk niet en wist niet dat dit kon . Logica van shield . Ik vertrouw ze niet .

Uiteindelijk zitten we op mijn bed . Het is een groot bed met witte lakens . Wit beddengoed en een grijs deken met witte sterren er overheen . Die deken heb ik van steve gehad . Ik ging stuk toen hij dat aan me gaf . Zo random moment .

" wat is er zo belangrijk dat je me hier brengt ?" Zegt steve . " ik ga je tenhuwlijk vragen nou goed ." Zeg ik en shiet in de lach. Hij zucht en kijkt naar mijn  handen die om zijn ene hand zijn gewikkeld . Snel geef ik hem een zoen en laat hem los en shiet weg op de grond . Hij doet zijn wenkbrouwen omhoog zo van wat doe je .

Ik draai me om naar mijn nachtkastje en trek de la open . " ik vond dit toen ik de la opende ."  Zeg ik en zie een foto van mij van 2 jaar geleden . Zonder problemen . Blij met een glimlach vol vragen . Was ik wel blij ? Ik kan me dat niet meer herinneren. Maar oke , het zal wel .

Ik kijk nog even naar de foto en leg het op steve zijn been . " ben jij dat ." Zeg hij en pakt de foto op . " ja dat zie je toch wel  ." Zeg ik en lach net zo als op de foto. " ha ja ." Zegt steve . " hou maar ." Zeg ik als ik op zijn schoot ga zitten . Als ik de la dicht schuif kijkt steve nogsteeds naar de foto .

" wat is er ?" Steve kijkt me geschrokken aan . " ik snap niet waarom je het me geeft , zo een mooie foto zou je toch voor jezelf houden ?" Zeg hij lachent . Ik zucht . " hou gewoon . Dan heb je me altijd bij je ." Zeg ik met een rare stem en heel sarcastisch.  Hij lacht zacht .

Ik kijk naar mijn arm en beweeg mijn hand een beetje . Steve ziet meteen dat ik haat eraan hebt . Steve geeft meteen een het komt wel goed blik aan me en ik zucht . Niet een slechte zucht maar een zucht van begrip.  Dat ik begrijp dat ik tenminste een vervangende arm heb  en niet een stompie .

Ik druk mijn wang tegen zijn bortskas aan en sluit mijn ogen . Steve gaat langzaam naar achter . Al snel val ik in slaap .