İSTANBUL YOLCUSU

YENİ OKUL

Ders zili çaldığında yine aynı pozisyondayım.Sıraya başımı dayamıştım.Bu sefer uyumamıştım.O rezilliği tekrar yaşamak istemiyordum.Ders ingilizceydi.İngilizcem berbattır.İlkokuldan beri hiç sevmedim bu dersi.Yeter artık istemiyorum.Neden görüyodukki bu dersi hala anlamış değildim.Hoca klasik dersi anlatıyordu.Ben sadece bakıyordum.Anlamıyordum çünkü.O sırada hoca Deniz "sen yap bakıyım" dedi.Ben dinlememiştim.Dinlesemde anlamıyordum.Herkes bana bakıyordu.Rezil olmuştum.Ağlamak üzereydim.Yeter ya daha ilk günden iki ders üst üste sınıfa karşı rezil olunur mu? Ben biran önce gitmek istiyordum bu okuldan,şehirden ama daha 4 yılım vardı. bu rezilliklerden sonra Emre'yle asla çıkamayacaktım.Tabi o kadar tatlı bir çocuk benim gibi rezil kızla nasıl çıksın.Moralim çok bozuktu.Tenefüs zili çaldı ben çıkmadım tenefüse.Çok sinirliydim ve tekrar ağlıyordum.Herkes çıkmıştı.Birtek Emre ile ben kalmıştık sınıfta.Eskisi gibi olsaydım Emre'ye nasıl güzel görünürüm? naparsam benimle çıkar? diye düşünürdüm.Ama artık sıkılmış,bıkmıştım.Kendimi hiç düzeltmemiş,Emre'yi kesmeye çalışmamıştım.Hiç beklemediğim bir şey olmuştu.Emre yanıma gelip "neyin var?" diye sordu.Eli omzumdaydı.Bu sırada bizim sınıfın kendini bişey zanneden kızları gelmişti.Emre'yle beni öyle görünce hemen yanlış anlamışlardı.Bana karşı bu yüzden kin besliyorlardı.Umrumda bile değillerdi.Şu koca üniversitede Emre- Ceren-Ben olsak yeter.Diğerleri umrumda bile değil.Tenefüs zili tekrar çaldı.Bütün kızlar başıma toplandı.Bu sefer yok Emre'yle neler konuştunuz yok ondan uzak dur falan.Bu sırada Emre'de bizi dinliyordu ve pis pis sırıtıyordu.Bunu görünce daha çok moralim bozuldu.Artık Emre'yi kesmeye falan uğraşmıyorum.Sıkıldım çünkü.Herkese rezil oldum.Artık herkesin gözünde ezik bir kızdım.Hem Emre'yi kesince sanki bana bakıcak.Herşeyi bıraktım.Hani dedimya Ben-Ceren-Emre olsak yeteriz diye.Artık o kavram yok.Çünkü bu gidişle Emre'yle asla birlikte olamıcaz.Bundan sonra Ben-Ceren varız.Gayette mutlu olucamıza inanıyorum.Ama herkesin gözünde şekillendiği gibi ezik,kezban bir kız olmakta istemiyordum.Bunu Ceren'e anlattığımda ilk olarak giyimimi değiştirmem gerektiğini söyledi.O gün okul çıkışı Ceren'le lüks bir mağazaya gittik.Çeşitli şortlar , taytlar aldık.O gece yurda geldiğimizde aldığımız tüm kıyafetleri tek tek denedim.Yarın giyeceğim şeyi uzun süre sonrada olsa karar vermiştik.Ertesi gün kimse beni tanıyamamıştı ben bile kendimi tanıyamamıştım.Bütün kızların kıskançlıkları falan çok değişmişti.8 kişiden çıkma teklifi aldım.Bunu hiç beklemezdim.Ama hiç birini kabul etmedim.Bu benim doğal halimdi.Çünkü tek amacım Emre'yle çıkmaktı.Emre çok tatlıydı,seviyordum.Hatta aşık olduğumu bile söyleyebiliriz.Benim dışımda en az 20 kişi Emre'yi seviyordu.Tabi çocuk okadar tatlı, okadar kaslı ki sevilmicek biyeri yok.Kısacası mükemmel bi insandı.Böyle biriyken neden benimle çıksınki? O da bana bugün çok değişik bakıyordu.Ama iyi yönden mi kötü yönden mi bilmiyorum.Umarım iyi yöndendir.Aksi yönde olursa gerçekten çok ama çok üzülürdüm çünkü.