İSTANBUL YOLCUSU

OKULUN ALTINDAKİ YER

Ne olduğunu anlayamamıştım.Arkamdaki kişi git gide beni kendine çekiyordu.Sımsıkı sarıyordu.Onun yüzüne bakmama bile izin vermiyordu,dönemiyordum arkamı.Sadece "hey! ne oluyor?" diyebildim.Ama karşılığında bir cevap yoktu.Aksine daha sıkı sarıyordu beni.Canım acıyordu artık."Canımı acıtıyorsun" dedim.Anında ellerini tamamen vücudumdan çekti.Yüzümü ona doğru çevirdim.Kim olabilirdi ki zaten.Benim buraya gelmemin sebebi Emre'yle buluşmaksa burda olan kişi Emre'ydi tabii.Bir kaç dakika ifadesiz bir şekilde birbirimize baktık.Tek kelime etmeden."Emre" diye ilk konuşmayı ben başlattım.Ama o hala bana cevap vermiyordu sadece gözlerime dik bir şekilde bakıyordu.Artık sıkılmıştım.Gözlerimi devirdim.Anında ellerimi kavrayıp tuttu.Tekrar onun yüzüne bakmama sebep oldu."olum çok tatlısın lan şu sıfata bak yerim" diye sadece içimden geçirdim tabii jdjskaja.Okadar güzel tutuyorduki ellerimi dayanamadım ve sımsıkı sarıldım.Boynuna gömüldüm.Okadar güzeldiki ona sarılmak.Kendimi çok fazla huzurlu hissediyordum.Keşke hiç bitmese diye düşündüm.Ki oda bana sımsıkı sarılıyordu.Tam 45 dakika boyunca sadece sarıldık.Bu okadar güzel bişeyki anlatamam.Nefesini boynumda hissediyordum.Hiç bitmesin istiyordum.45 dakikanın sonunda ayrıldık.Yine bakıyorduk bu sefer Emre "gerçekten öylemi düşünüyorsun" dedi.Neyi kastettiğini bilmiyordum.Ama tahmin edebiliyordum.Sadece gülümsemekle yetindim.O da anladı ve bana gülümsedi.Öyle bir gülüşü var ki kelebek görse ömrü uzar.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ARKADAŞLAR ÖNCELİKLE UZUN SÜREDİR YAZAMADIM ÖZÜR DİLERİM.TATİLDİ,OKULDU FALAN DERKEN KİTABIMA PEK ZAMAN AYIRAMADIM.LİSE 1 OKUYORUM.ADAPTE FALAN OLMAK DERKEN ANCA BUGÜN YAZABİLDİM.UMARIM BEĞENİRSİNİZ ^^

İYİ OKUMALAR ^•^