BAY EGOİST

Tesadüfün Bu Kadarı

Bu lafının üzerine gülümsedim. Ve önüme döndüm.Kim kimin kölesi görecekti.

- Bu arada eteğin bu kadar kısa olmasın. Zararlı sen olursun.

- Sen kimsin ya ? Al daha da kısaltacağım eteğimi. Kalem değilim. Melis'im ben. Hani özgür olan.

- Bende Meriç güzelim. Kendimi tanıttım sanıyordum. Sen bilirsin özgür kız.

dedi ve yanağıma öpücük kondurdu. Bende ona tokat attım. Kocaman bir alkış bana.

- Ne kadar da güzel tokat atıyorsun bebeğim. Bunu sevdim. Benim kızım olduğun belli.

Tam bir psikopat. Hoca tahtada bir şeyler anlatıyordu. Kafamı sıraya koydum ve telefondan facebooka girdim. En azından böyleyken o psikopatla yüz yüze değilim. Sekiz yeni arkadaşlık isteği. Ah biri Bertuğ'dan demekki o da benim gibi şuan netteydi. OHA. Diğeri Meriç'ten. Engelleyecegim seni gerizekalı.

- Bence engelleme. Hicbir kıza arkadaşlık isteği göndermem. Değerini bil.

dedi ve telefonu elimden alıp isteği kabul etti.

- Ve unutmadan profil resmini değiştir. Şortlu. Hiç hoşuma gitmedi.

- Bunu sana soracak değilim.

dedim ve telefonumu elinden alacaktım ki elimi tuttu. Elleri sıcacıktı. Kalbim hızlanmaya başladı. Eminim ki şuan kıpkırmızı oldum.

- Hayır güzelim bana soracaksın.

dedi telefonunun kamerasını açıp

- Hadi gülümse.

dedi şuan el ele yanak yanağa gülümseyerek bir fotoğraf çekilmiştik. İyi ki hoca tahtaya dönüktü. Meriç'e doğru baktığımda fotoğrafı kendine atıyordu. Şuan benim facemde ve bu fotoğrafı profil resmi yapmıştı. O kadar da kötü çıkmamıştık. Aksine çok tatlıydık. UF ne diyorum ben.

Fotoğrafı kendi facesinde de profil resmi yaptı. Açıklama bölümüne 'Hayatımın Meleği <3' yazdı. Oha lan.

- Şımarma hemen.

dedi ve kafasını benim gibi sıraya koydu. Bu çocuk neydi böyle. Daha beni tam tanımazken böyle yapmasını istemiyordum. Tek amacı benimle oynamak, dalga geçmekte olabilir. Bunun düşüncesi bile kötü.

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Öğle arası oldu. Kantine doğru ilerlerken biri kolumdan tuttu. Kimin olduğunu tahmin etmek zor olmuyordu.

- Bırak kolumu !

diye bağırmıştım. Ve fark ettim ki kolumu tutan Meriç değil Mert'miş.

- Konuşmamız gerek Melis. Şu yeni çocuk hakkında.

sadece kafamı sallamakla yetindim ve Mertle bir banka oturduk.

- Seni dinliyorum. Ne konuşacağız ?

- O çocukla aranda ne var ?

- Hangi çocukla ?

- Bana numara yapma Melis. Meriç midir nedir ? Çok yakınsınız. Hem de ilk günden. Bir de beni hiçe saymalar filan.

- Affedersin ama sen kimsin Mert ? Onunla yakın değilim. Sadece onu bir yerden tanıyor gibiyim. Ama aramızda bir şey yok. Tamam mı ?!

- Neyse ya boşver. Üzgünüm. Şey hala arkadaşız değil mi ?

- Tabi ki de şapşal.

dedim ve ona sarıldım. Kızamıyordum Mert'e.

- Teşekkürler. Benim gitmem gerekiyor.