BAY EGOİST

İlk Gün

Can'la birbirimize şaşkın şaşkın bakıyorduk.

- Neyden bahsediyorsunuz ?

- Efendim mahkeme kararı olarak anneniz ölmüş babanız hapiste ve siz 18 yaşından küçük olduğunuz için yetimhaneye alınıyorsunuz. Eşyalarınızı toplayınız.

- Ne bugün mü ?!

- Evet.

dedi adam ciddiliğini bozmadan. Lan ben kime ne yaptımda hayat bana bu kadar acımasız davranıyordu ?! Neden hep ben ?! Adamın yapmacık öksürmesiyle düşüncelerimden kurtuldum ve odama çıktım. Hemen kıyafetlerimi, kitaplarımı ve özel birkaç eşyamı valizime koydum ve odama son kez bakıp oradan çıktım. Can'la birbirimize sıkıca sarıldık ve bu evden çıktım. Adamın gösterdiği arabaya bindim. Tam mutlu oluyorum derken neden hep böyle oluyorki ?! Neden ?! Zaten 1 ay duracaktım orada. 1 ay sonra 18 yaşına girmiş oluyordum. Bu yüzden pekte umursamadım. Araba durduğunda indim ve etrafıma baktım. Büyük beyaz bina. Pekte iç açıcı değil. Neyse dedim ve içeri geçtim.

- Merhaba tatlım.

diye güler yüzlü bir kadın karşıladı. Zannedersem müdüre olmalıydı.

- Merhaba.

- Sen Melis olmalısın. Ben Ece. Bu görmüş olduğun yetimhanenin müdüresiyim. Hadi gel sana odanı göstereyim.

dedi bende kafamı salladım ve onu takip ettim. Koridorda soldaki üçüncü kapının önünde durdu.

- İşte bu odada kalacaksın.

dedi ve kapıyı açtı. Bir tane kıvırcık saçlı yeşil gözlü ve esmer bir kız bana gülümseyerek bana baktı. En azından oda arkadaşlarım iyi diye düşündüm.

- Evet Şimay ve Seçkin bu yeni oda arkadaşınız Melis.

- Memnun oldum ben Şimay.

dedi kıvırcık saçlı olan.

- Bende Seçkin.

dedi esmer olan. Müdüre odadan çıktı ve bende dolabımı yerleştirdim.

- Aramıza hoşgeldin.

- Hoşbuldum.

dedim gülerek.

- Sıcakkanlı birine benziyorsun. Şanslısınki bizim odamıza düştün.

gülümsedim. Kızlara geliyorum deyip lavaboyu aramaya başladım. O sırada birine çarptım. OHA !

- Cemre ?