မနက္ေစာေစာတစ္ခုတြင္ျဖစ္သည္။
ဝယ္သူမ႐ွိတဲ့ေပါင္မုန္႔ေတြက ရက္လြန္သြားၿပီမုို႔
သူ မွန္ေကာင္တာအတြင္းမွျပန္ထုတ္ယူေနရသည္။
အလုပ္ေတြ႐ႈပ္ေနသည္ဟူေသာ
အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ သူနဲ႔မေတြ႔ျဖစ္ခဲ့သည္မွာ
တစ္ပတ္ခန္႔႐ွိေလၿပီ။
Online မွအဆက္အသြယ္႐ွိေန၍သာ
သူမ အေျခအေနကိုေန႔တိုင္းၾကားသိေန၍ေတာ္ေတာ့သည္။
စတူဒီယိုမွာဓာတ္ပံု႐ိုက္ရင္း
ခဏလာတဲ့ ဧည့္သည္ producer က သူမပံုစံကိုျမင္ေတြ႔ၿပီးသေဘာက်သြားခဲ့ျခင္းဟုသူမေျပာသည္။
အဆင္သင့္႐ွိေနေသာ ဇာတ္ၫြန္းအသစ္မွ
Character သည္ သူမႏွင့္ထပ္တူက်ေန၍
ထိုဇာတ္လမ္းကုိ႐ိုက္ကူးရန္ စီစဥ္ေနၾကေသာေၾကာင့္ သူမ မအားျခင္းဟုလည္းအသိေပးသည္။
ဗန္းထဲတြင္ ျပည့္လွ်ံသြားေသာ ေပါင္မုန္႔မာမာေတြကိုၾကည့္ရင္း ေကာ္ဖီပူပူတစ္ခြက္နဲ႔ ေန႔လည္စာအျဖစ္စားပစ္လိုက္ဖုိ႔သူေတြးလိုက္သည္။
"ပြမ္!ပြမ္!!"
ဆိုင္ေ႐ွ႕တည့္တည့္မွ ကားဟြန္းသံေၾကာင့္
သူေမာ့ၾကည့္လိုက္သည့္အခါ ေဆးေရာင္အနည္းငယ္လြင့္ေနေသာ ကားတစ္စီးရပ္ထားသည္ကိုေတြ႔လိုက္ရသည္။
ထို႔ေနာက္
ကားမွန္အနက္က တေျဖးေျဖးေလွ်ာက်လာကာ
ကားအတြင္းမွ သူမက သူ႔ကိုလက္ရက္ကာလွမ္းေခၚေလသည္။
မႈန္မိႈင္းေနေသာမ်က္ႏွာသည္
သူမကိုျမင္လိုက္ရံုႏွင့္ ျပံဳးသြားမိကာ
လက္ထဲကေပါင္မုန္႔ဗန္းကိုခ်
Apron မွာလက္ကိုျမန္ျမန္သုတ္ၿပီး
ခြၽတ္ခဲ့ကာ ဆိုင္ျပင္ကိုေျပးထြက္ခဲ့လိုက္ေတာ့သည္။
"ဂ်ီေယာင္း.. "
"ကို...ကားေပၚတက္ "
" Hmm?...ဘာလို႔လဲ?"
"လာပါ...ကိုရာ...တက္စမ္းပါ "
ခပ္ျပံဳးျပံဳးႏွင့္သူမကအတင္းေျပာလာေတာ့
သူကားေပၚတက္ထိုင္လိုက္မိေတာ့သည္။
YOU ARE READING
ချိုမြိန်သော...မုန်းတီးခြင်း
FanfictionOh Sehun ♡ LuHan မင္းကိုမုနး္တယ္... နာက်ည္းလြန္းလို႔ ... မခံမရပ္ႏိုင္ျဖစ္လြန္းလို႔... တစ္ခ်ိန္ထဲမွာပဲ ခ်စ္တယ္... မင္းကို ေသေလာက္ေအာင္ ခ်စ္တာ ... မင်းကိုမုနး်တယ်... နာကျည်းလွန်းလို့ ... မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်လွန်းလို့... တစ်...
