ချိုမြိန်သော...မုန်းတီးခြင်း

Part-17

"ဟုတ္​ကဲ့...ဒါဆို....က်​ေနာ္​တုိ႔ ​ေနာက္​မွ​ထပ္​ ​
ေတြ႔ၾကတာ​ေပါ့ "

"ဟုတ္​ကဲ့.....​​ေကာင္​းပါၿပီ "

႐ွယ္​ယာ႐ွင္​တစ္​ဦးႏွင္​့လက္​ဆြဲႏႈတ္ဆက္​ကာ
လမ္​းခြဲခဲ့ၿပီး​ေနာက္​
သူ Hyung ​ေစာင္​့​ေန​ေသာ ကား​ေပၚသို႔တက္​လိုက္​သည္​။

"အခု ဘယ္​ကို ပို႔​ေပးရမလဲ?CEO Oh "

​ေနာက္​သိုိ႔ျမင္​ရ​ေသာမွန္​တဆင္​့
လွမ္​းၾကည့္​လိုက္​တ့ဲအခါ
ကားကူ႐ွင္​ကို​ေခါင္​းမွီလ်က္​
​မ်က္​လံုး​ေတြမွိတ္​ကာနား​ေနတဲ့Sehun.......

Yixing အလိုက္​တသိႏွင္​့
​တိတ္​တဆိတ္​​ေန​ေပးလိုက္ၿပီး
ခဏအၾကာ သူက မ်က္​႐ိုး​ေတြကိုလက္​ႏွင္​့ဖိႏွိပ္​​ေနရင္​းမွ

"ဒီ​ေန႔အတြက္​ Schedule က ဒါဘဲမလား? "

" ဟုတ္​ပါတယ္​..."

"ဒါဆို အိမ္​ျပန္​ရ​ေအာင္​ Hyung..... "

Yixing ​ေခါင္​းၿငိမ္​့လိုက္​သည္​့အခါ
သူကမ်က္​စိ​ေတြျပန္​မွိတ္​သြားၿပီး
​ေခါင္​းကိုမွီထား​ေလ​ေတာ့သည္​။

ဒီတစ္​ပတ္​အတြင္​း အလုပ္​​ေတြဆက္​​ေနသည္​​ေၾကာင္​့ Sehun အ​ေတာ္​ပင္​ပန္​း​ေနပံုရသည္​။
တကယ္​​ေတာ့
အလုပ္​​ေတြက ထူးထူးျခားျခားမ်ားလာသည္​မဟုတ္​။ Sehun ကုိယ္​တိုင္​က ဖိတြန္​းကာလုပ္​​ေနျခင္​း​ေၾကာင္​့ပင္​။ ယခင္​က တျခားသူ​ေတြႏွင္​့လႊဲ​ေလ့႐ွိ​ေသာအလုပ္​မ်ားကိုပါ သူကိုယ္​တုိင္​ဝင္​လုပ္​လာ​ေတာ့ နားခ်ိန္​ကမ႐ွိ​သ​ေလာက္​ ျဖစ္​​ေန​ေတာ့သည္​။

အလုပ္​​ေတြထဲ​ေခါင္​းႏွစ္​ၿပီး
​ေနရတဲ့ဘဝကို Sehun မုန္​းတာ Yixing အသိဆံုးျဖစ္​သည္​။
အခုလို အလုပ္​​ေတြကုန္​းလုပ္​​ေနသည္​မွာ သူစိတ္​​ေပ်ာ္​လို႔မဟုတ္​။
သူ႔စိတ္​​ေတြကို​ေျပာင္​းရန္​ျဖစ္​သည္​။

တၿငိမ္​့ၿငိမ္​့​ေရြ႔လ်ား​ေန​ေသာကားသည္​
​ရပ္​သြားတာမုိ႔ Sehun အိမ္​​ေရာက္​ၿပီထင္​မွတ္​ကာ
မ်က္​စိ​ေတြကိုဖြင္​့လိုက္​​ေတာ့ သူတုိ႔ မီးပြိဳင္​့ မိလို႔ ​ေခတၱရ​ပ္​ေနျခင္​းသာျဖစ္​သည္​။

​ေလးလံ​ေနတဲ့ မ်က္​​ေတာင္​​ေတြကိုအနည္​းငယ္​ပုတ္​ခတ္​ရင္​း ကားမွန္​မွတဆင္​့ နံ​ေဘးသို႔ုၾကည့္​လိုက္​တဲ့အခါ သူ႔မ်က္​ခံုး​ေတြပင္​့တက္​သြားရသည္​။