He is not Ordinary (Slow Update)

CHAPTER 5

-- 3rd Person POV --

Lumingon si Hero sa lalaking pumatid sa kanya. Alam ni Hero ang ibig sabihin ng lalaki. This guy wants to make a mess with him.

Alam niya iyon dahil sa nangyari kahapon, halos lahat ng estudyante dito ay gustong pag-disketahan si Hero.

"If you want to play around then go find someone who would like to play with you. I am not a kid and I don't want to play with you" Sambit ni Hero na matalim na tinitigan sa mata ang lalaking kaharap ngayon.

Alam niyang hindi maganda ang gagawin ng lalaking ito sa kanya kaya habang maaga pa umiiwas na siya.

"Hahaha.. Easy buddy. Chill out. Huwag mainit ang ulo kasi nakakawalang gana iyon sa larong gagawin natin. Gusto ko lang naman makipaglaro sayo eh. Katulad ng ganito -" sabi nang lalaki sabay napa-ungol si Hero sa sakit.

Nakahawak pa din kasi ang lalaki sa balikat ni Hero nang may maramdamang kuryente ang huli.

Isang kuryente na pinipilit ng sakit ang balikat ni Hero patungo sa katawan nito. Napasigaw na si Hero dahil sa lakas ng voltahe ng kuryente na kanyang nararamdaman.

"Hahaha.. Totoo pala ang sabi nila. Isa ka pala talagang nob. You really are an idiot to enter this academy without having prime. You really don't know your prime, you said. Let me help you discover it. You may thank me if you happen to know it today because of me. Hahaha!" halakhak na sabi nung lalaki habang patuloy pa rin ito sa paglabas ng kuryente sa kamay na siya namang papunta sa katawan ni Hero.

Hindi na kaya ni Hero ang sakit na nararamdaman kaya naman napaluhod na ito.

Nakagat ni Hero ang labi nito sa sobrang sakit ng voltahe ng kuryenteng dumadaloy sa katawan nito.

He wants to fight back but he can't. He knows he can't because if he will then the outcome would not be that good. It would be tragic and chaos.

Napasigaw ulit si Hero sa sakit na namimilipit sa kanyang katawan. Nakatingin lang naman din ang ibang estudyante sa Cafeteria kagaya kahapon.

They don't bother helping rather they are enjoying what they see. Halos lahat ng estudyante ngayon sa Cafeteria ay nakangiti na parang sa isang kontrabida sa palabas.

Ngiting naliligayahan sa pinapanood.

Narinig ni Erin ang isang pagsigaw mula sa boses na nakilala niya. It is Hero. Naulit ang pag-sigaw kaya naman agad siyang tumayo sa table na pinagkainan nila ni Hero.

Malayo kasi iyon sa Counter at isa pa ay may mga estudyanteng nakatayo na nahaharangan ang counter dahil pinapanood nila ang nangyayaring gulo sa may counter.

Agad na tinungo ni Erin ang Counter at hinawi ang ibang estudyante roon. Nakita na lamang niya si Hero na nakahandusay na sa sahig habang may parang kuryente na lumalabas sa katawan nito.

Someone made a mess with him.

Bumaling ang tingin ni Erin sa lalaking nakatayo sa bandang gilid ni Hero.

It is Jerome. The one who has prime called Electric Charge.

Erin solve the situation based on what she saw. It was Jerome who did that to Hero. Knowing Hero, who still don't know his prime according to him, everyone here will lock their eyes on him as target.

Sa academy na ito ay walang lugar ang may mahihinang prime. Lalo na ang isang taong katulad ni Hero na hindi pa napapalabas ang prime pero nag-aral dito, he dig his grave in this academy.

Sa ilang minuto pagku-kwentuhan ay nakilala ni Erin ang binata. Natural na mabait ito na nagpahanga sa kanya.

Sa takbo ng utak ng ilang estudyante rito ay bihira lang ang may mabait na ugali. Lahat kasi ng estudyante dito ay mapagmataas at di kanais-nais ang ugali dahil daw sa malakas sila dahil sa taglay nilang Prime.