ေဒါက္~ ေဒါက္~
"ဆရာေလး
ဆရာေလး"
"လာၿပီ လာၿပီ"
"သားသားတို႔အိမ္ မုန့္လုပ္လို႔ လာပို႔တာ"
"ဟုတ္တယ္
ဆရာေလးရဲ႕
သားသားက ဆရာေလးကို ပို႔ခ်င္တယ္ဆိုလို႔"
"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ
ေကာင္းေကာင္းစားပါ့မယ္"
"ဟုတ္ကဲ့
ေက်းဇူးတင္စရာမလိုပါဘူး ဆရာေလးရယ္
ဒါဆို ျပန္အံုးမယ္ေနာ္ ဆရာေလး"
"ဟုတ္ကဲ့
သားသားေရ တာ့တာ"
"ဘိုင့္ဘိုင္ ဆရာေလး
fly kiss😘~ fly kiss😘~"
"ဒယ္ဒီ...
အန္ကယ္...
Breakfast စားမယ္"
"ေအး လာၿပီသား... "
ဟီကိုႏွင့္ ႐ိုင္ယန္ဆင္းလာၿပီး သံုးေယာက္သား ကေလးမိဘလာပို႔သြားသည့္ မုန္႔မ်ား စားေသာက္ေနၾကသည္။
"ေကာင္းလိုက္တာ
ရွယ္ပဲ"
"အင္း
ဒီမွာ က ငါးေပါေတာ့
လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ငါးေတြနဲ႔ခ်က္ရင္ ေမႊးေနတာ"
"ကြၽန္ေတာ္ ေက်ာင္းသြားေတာ့မယ္ ဒယ္ဒီ"
"ေအး ေအးသား
ေစာေစာ ျပန္ခဲ့အံုး
ကေလးေတြနဲ႔ ေဆာ့မေနနဲ႔အံုး"
"ဟုတ္ကဲ့ပါ ဒယ္ဒီရဲ႕
ကြၽန္ေတာ္ မေဆာ့ပါဘူး
သားသြားၿပီ"
"ေအးေအး"
႐ိုင္ယန္ သားျဖစ္သူကို မ်က္စိတစ္ဆံုးလိုက္ၾကည့္ေန၏။
"ေတာ္ေသးတာေပါ့
သားေလး ေနေကာင္းလာလို႔"
"အင္း...
အိပ္ေငြ႕ခ်နည္းက ေတာ္ေတာ္ ထိေရာက္တာပဲေနာ္ ႐ိုင္ယန္
ဟာ႐ူေလးကိုေတာင္ သတိမရေတာ့တာ"
"မရတာပဲ ေကာင္းပါတယ္ကြာ
မဟုတ္ရင္ အခုထိ ငါ့သားေလးက အ႐ူးတစ္ေယာက္လိုျဖစ္ေနမွာ "
"အင္း.. "
"ဒါနဲ႔ မင္း အိမ္ျပန္ဖို႔ စိတ္ကူးေရာရိွလား ဟီကို"
"မရိွဘူး
ငါက မင္းနဲ႔ေနခ်င္လို႔ ငါ့အိမ္ေတာင္ ပစ္ၿပီးလာတာ
မင္းတို႔ အေဖာ္မရိွမွာ စိုးလို႔ကြ
ဘာလဲ မင္းကငါ့ကို ႏွင္ထုတ္ခ်င္ၿပီေပါ့ 😔
အဟင့္"
"အမေလး အမေလး
ေတာ္လိုက္ေတာ့
မင္းလဲ ဟိုကေလး မီဆာကီတို႔နဲ႔ ေပါင္ၿပီး ႏြဲ႕ေနၿပီ
ၾကာရင္ေျခာက္ေတာ့မယ္
တကယ္ပဲ😒
ကေလးမဟုတ္ ကုလားမဟုတ္"
YOU ARE READING
Jelly & Me
Science Fictionနည္းပညာႏွင့္ သိပၸံပညာမ်ား ေခာတ္ႏွင့္အညီ ပိုမိုတိုးတက္လာသည္ႏွင့္အမွ် Mutantမ်ဳိး႐ိုးဗီဇေျပာင္းထားသည့္ လူမ်ား၊ တိရိစၧာန္မ်ား၊ သေႏၶေျပာင္းလူသားမ်ား ေပၚေပါက္လာသည္မွာ မထူးဆန္းေတာ့။ သေႏၶေျပာင္း jellyfishလူသားေလး တစ္ေယာက္ လူသားကမ႓ာထဲသို႔ ေရာက္ရိွေမြးဖြား...
