Λεβεντογέννα Κρήτη

21

Μια εβδομάδα αργότερα .......

-Δεν με νοιάζει καθόλου. Μείνε εκει. Και εγώ α φωνάξω τον πατέρα μου.

-Το είπες και χθες.

-Και αύριο το ίδιο θα πω. Άντε ρε μανωλιο πήγαινε σπίτι σου. Άμα σε πάρει κανα μάτι την κάτσαμε.

Ψυθίρισε η Ισμήνη από το μπαλκόνι στον Μανώλη που εδώ και μια εβδομάδα είχε κυριολεκτικά ακολουθήσει τις συμβουλές του Παναή.

-Δεν με ενδιαφερει. Δεν κανω τίποτα κακό. Απλά κάθομαι στο πεζούλι.

Απάντησε απλά.

Σηκώθηκε γρήγορα.

-Και μη διανοηθείς να με βρέξεις πάλι.

Έδειξε με το δάχτυλο την αγανακτισμένη κοπέλα.

-Φυγεεεεεεεεε.

Παρακάλεσε.

-Άμα δεν θες να με θωρείς τραβά μέσα τσε κλείσε τσε τσι κουρτίνες. Άντε Μπραβο. Εγώ δεν το κουνώ από επαε.

Στράβωσε.

-Κουζουλοκεφαλε. Αλλά τι περίμενα. Φίλος του σημαιοφόρου των κουζουλων ,του αδερφού μου είσαι.

-Τσι θες μωρε ; Εν βαρέθηκες να γκρινιάζεις μια βδομάδα τώρα ; Δεν μπορείς να κατσεις ήσυχη στο μπαλκόνι να σε βλέπω ;

Είπε και την τρέλανε τελείως.

-Τι θες να πετύχεις ;; Τι σου καρφώθηκε πάλι στο ξερό κεφάλι σου ;

Τον κοίταξε ύποπτα.

-Δεν θα σου πω. Και δεν θα σταματησω να είμαι εδώ αν δεν το καταλαβεις.

Είπε και ξανά κάθησε στην γωνία που σύχναζε κάθε βράδυ. Ήταν λίγο εξαντλητικό αλλά το κοπελι είχε βάλει ένα στόχο.

Καμία φορά κατέβαινε μαζί του και ο Στέλιος για να τον κοροϊδεψει να περνάει η ώρα.

Η Ισμήνη ήξερε. Ήξερε ότι ο Μανώλης την γυρόφερνε αλλά φοβόταν ότι αυτό ήταν ακόμη ένα καπρίτσιο του που θα τελείωνε αργά η γρήγορα.

-Εγώ πάω μέσα. Εσυ κάτσε εδώ αν σου πιαστεί ο κωλος κακομοίρη.

Είπε και πήγε μέσα με πείσμα.

................................

-Και δηλαδή μια βδομάδα τώρα ο Μανώλης είναι κάτω από το σπίτι σας ;

Ρώτησε χαμογελώντας η Λυδια.

-Ναι ο αθεόφοβος. Να δω ποιος θα τον σώσει άμα τον πιάσει ο πατέρας μου κάτω από το μπαλκόνι.