ပိုင်ရှင်ရှီတဲ့ကိုကို
Part 12
အိမ်ပြန်ရောက်တော့ အိပ်ပျော်နေပြီးဖြစ်တဲ့
သားကြီးကို ကုတင်ပေါ်မှာဖြေးဖြေးလေးချပြီးလှဲသိပ်လိုက်သည်။ ဆေးရုံအုပ်ကြီးလွှတ်လိုက်တဲ့ ဆရာဝန်လေး ရောက်လာပြီး သားကြီးကို ဆေးသွင်းသွားသည်။ သားကြီးအခြေအနေက စိတ်ချရတဲ့ အခြေအနေမှာ မရှီသေးတာကြောင့်ဖြစ်သည်။
" ပါပါးနဲ့မေမေသွားနားလိုက်ပါတော့
ကျွန်တော် ဒီည ကိုကိုဘေးနားမှာပဲအိပ်လိုက်မယ် ''
မယ်ရီလည်းပင်ပန်းနေပြီဖြစ်တာကြောင့် ရိဟန်
သားငယ်စကားကိုသဘောတူလိုက်သည်။
"အင်း သားငယ် ကိုကိုနိုးလာရင်
ပါပါးတို့ကို့လာပြောနော် ''
" ဟုတ်ကဲ့ "
ကျွန်တော်နဲ့မယ်ရီအခန်းထဲ ရောက်ရောက်ခြင်း ပင်ပန်းလွန်းတာကြောင့် တန်းအိပ်ပျော်သွားသည်။ မနက်မိုးလင်း ရှစ်နာရီထိုးမှနိုးတော့သည်။ ကျွန်တော်အရင်ထပြီးရေချိုးလိုက်ပြီး
မယ်ရီကို နိုးလိုက်သည်။
မယ်ရီလည်း လန်းဆန်းသွားအောင် ရေမိုးချိုးလိုက်ပြီး ကျွန်တော်ကိုစကားစသည်
" သားငယ်တွေးနေတော့မှာ
ဆေးရုံကကိစ္စကိုး ''
" အသေအချာပဲ ကိုယ့်တို့ အရိပ်တကြည့်ကြည့် ကြည့်နေတဲသားတွေပါ သူတို့ အတွေးကို မသိတဲ့မိဘမှမဟုတ်တာ ဒီအတိုင်း မသိချင်ယောင်ဆောင်နေတာ ''
"သိလက်စနဲ့ အမှန်အတိုင်း
အကုန်ပြောပြသင့်တယ် ''
"ဒီချိန်မှာသားကြီးကျန်းမာရေးလောက်
ဘယ်အရာမှအရေးမကြီးဘူး မယ်ရီ ''
" ကျွန်မကတော့ ပြောပြလိုက်ချင်တယ်
နှစ်၂၀ ကျော်တိုင်အောင်ဖုန်းကွယ်ထားရလို့
ရင်ထဲမွန်းကျပ်နေပြီ ''
" သားငယ်ကို ပြောပြလိုက်ရင်
သားငယ်ဆီကတဆင့် သားကြီးသိသွားနိုင်တယ် သားငယ်သိတာ ပြသာနာသိပ်မကြီးပေမဲ့ သားကြီးသိရင် ပြသာနာတွေရှုပ်ကုန်မယ် ''
"ဒါပေမဲ့ သားသိချင်တယ် ပါပါး ''
ပါပါးတို့ကိုလာခေါ်ရင်း
ပါပါးနဲ့မေမေပြောတာကို အပြင်ကချောင်းနားထောင်ရင်း မနေနိုင်လွန်းလို့ တံခါးဖွင်ဝင်ပြီး
Kong ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
