Part 27
ကိုကိုက အဖြစ်အမှန်ကိုသိသွားပြီ ကိုကို့ကို သိမ်မငယ်စေချင်ဘူး အဆုံးအရှုံလည်းမခံချင်ဘူး အဲ့ဒါကြောင့် ထမင်းစားဝိုင်းမှာ လူစုံတာနဲ့
" ကိုကိုနဲ့လက်ထပ်မယ် ပါပါး၊ မေမေ "
" သားငယ် "
ကိုကိုထသွားတော့မလိုလုပ်တာနဲ့ ကိုကို လက်ကိုကိုင်လိုက်သည်။
" ကိုကို အဖြစ်အမှန်ကိုသိသွားပြီ
ကျွန်တော်လည်းသိထားတာ အမေတို့သိမှာပါ "
" သားကအဖြစ်အမှန်သိသွားပြီ ဟုတ်လား "
ပါပါးက အံသြကာမေးသည်။ မေမေကလည်း
" ဘယ်တုန်းကလဲ သားကြီး အဲ့ဒါကြောင့်
အခုတလော မေမေတို့ကို စိမ်းနေတာလား "
" မေမေကကျွန်တော်ကိုချစ်တယ် မဟုတ်လား "
" ချစ်တယ် အရမ်းချစ်တယ် မေမေကိုယုံတယ် မဟုတ်လား မွေးစားသားဆိုတဲအတွေးမရှီဘူးလို့
သားကမေမေရဲ့သားအရင်းပါ သားဘယ်သူဆိုတာအရေးမကြီးဘူး သားကတစ်သက်လုံး
မေမေတို့ရဲ့သားပဲ "
မေမေကပြောရင်းမျက်ရည်ကျလာသလို
ပါပါးကလည်း
" သားကြီး ပါပါးကိုလည်း အချစ်မပျက်ရဘူးနော် သားကိုအရမ်းချစ်တာ သားသိတယ် မဟုတ်လား "
Arthitမျက်ရည်ကျလာကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
" ကျွန်တော်သိပါတယ် ပါပါးတို့
ကျွန်တော်ကိုအရမ်းချစ်တယ်ဆိုတာ
အဲ့ဒါကြောင့် ကျွန်တော်ဘာမှမမေးတာ
ကျွန်တော်ဘဝမှာ မိဘဆိုလို့ ပါပါးနဲ့မေမေပဲရှီတယ်တခြားသူတွေ မသိချင်ဘူး ဘဝမှန်ကို မသိချင်ဘူး ကျွန်တော်တို့ လေးယောက် ဘဝထဲကို ဘယ်သူမှ
မဝင်စေချင်ဘူး "
" သားကြီးရယ် "
မေမေနဲ့ပါပါး ကိုကို့ကို ဝိုင်းဖက်ထားသည်။
" ကျွန်တော်ကိုပဲ ချန်မထားနဲ့လေ "
" သားငယ်ကိုလည်း ဖက်ရမှာပေါ့ "
ကိုကိုအရင်လိုပြန်ပျော်ရွှင်လာခဲ့သလို အရင်ထက်လည်း ပိုးဆိုးခဲ့ပါတယ် အကြောင်းကာ ကျွန်တော်နဲ့ လက်ထပ်လိုက်တာကြောင့်ဖြစ်သည်။ ပြသာနာက ကိုကို နဲ့ မင်္ဂလာဦးညမှာစခဲ့တာဖြစ်သည်။
