ΦΗΜΕΣ

Κεφάλαιο 26

Η Ιφιγένεια  δεν μπόρεσε την υπόλοιπη μέρα να σκεφτεί αυτό που είδε. Το πρόγραμμά της ήταν πολύ φορτωμένο και αν δεν ήταν και ο Κώστας  δίπλα της θα είχε πελαγώσει.

Ο αδερφός της είχε αφήσει το στούντιό του και πήγαινε κάθε μέρα δίπλα της. Καταλάβαινε οτι η αδερφή του βαλλόταν από όλα τα μέτωπα και έπρεπε να σταθεί δίπλα της. Ακόμη και αν δεν του το είχε ζητήσει ο πατέρας του θα το είχε κάνει γιατί μπορούσε να δει την φλόγα που πάντα έκαιγε στα μάτια της αδερφής του σιγά σιγά να σβήνει.

Είχε σκοτεινιάσει όταν η Ιφιγένεια τελείωσε με την δουλειά της. Ο Κώστας έφυγε νωρίτερα αφού έπρεπε να περάσει για λίγο από το στούντιό του. Το χτύπημα στην πόρτα την ξάφνιασε. Είχε αφήσει ήδη την γραμματέα της να φύγει και στην εταιρία υπήρχε μόνο το προσωπικό της ασφάλειας.

"Ναι;"

Η πόρτα άνοιξε και εμφανίστηκε ο Νικόλας. Είχε βγάλει το σακάκι του και το κρατούσε στο χέρι.

"Γεια!" Την χαιρέτησε με αυτοπεποίθηση.

Η Ιφιγένεια τον ρώτησε ψυχρά : " Γεια. Πως και από δω;" Συνέχισε να κάθεται στο γραφείο της κρατώντας στο χέρι της την πένα της.

" Ήρθα να σε πάρω να πάμε μαζί για δείπνο."

"Λυπάμαι δεν πεινάω. Έφαγα αργά το απόγευμα."  Ο πάγος στο βλέμμα της δεν τον πτόησε. Ήταν αποφασισμένος να μιλήσει μαζί της.

"Δεν πειράζει. Έλα να μου κάνεις παρέα. Θα είναι καλό να εμφανιστούμε μαζί έξω."

Η Ιφιγένεια σκέφτηκε οτι ίσως κάτι τέτοιο να κατεύναζε τα κουτσομπολιά από τη φωτογραφία: " Λίγο αργά σκέφτηκες το τι είναι καλό αλλά πάμε."

Εκείνος την κοίταξε με απορία αλλά η Ιφιγένεια δεν του έδωσε σημασία. Τακτοποίησε τα χαρτιά μπροστά της και σηκώθηκε από την καρέκλα της. Αφού τακτοποίησε τα ρούχα της προχώρησε προς την πόρτα, περνώντας αγέρωχη από μπροστά του.

Σε όλο το δρόμο οι απαντήσεις της στις ερωτήσεις του Νικόλα ήταν μονολεκτικές ώσπου στο τέλος και εκείνος σταμάτησε να προσπαθεί να της μιλήσει.

Όταν μπήκαν στο πολυτελές εστιατόριο τα βλέμματα στράφηκαν επάνω τους και η Ιφιγένεια σχεδόν μπορούσε να μαντέψει τασχόλια  των ανθρώπων γύρω τους. Δεν την ένοιαζε όμως. Ήλπιζε οτι αυτή η έξοδος θα κάλυπτε λίγο τα κουτσομπολιάκαι ο γάμος τους θα φαινόταν πιο αληθινός ώστε να τον δεχτεί ο κόσμος.