Ms.Lonely meet Mr.Masungit

Chapter 24:Iyak Momment

Nang makarating na ako sa bhay sabay akyat sa kwarto ko at higa s kama.

Hirap pla talaga pagfirst time.Pero bakit bigla na lng nagiba si sehun kanina?!Parang hindi siya ung sehun na nakilala kong masungit.

"Anak si Cycris naandito sa baba may sasabihin lng daw na importante!!"-mama.Sino daw?! Si cycris!? Buti nagparamdam pa siya!!

*Kknnoocckk* *kknnoocckk*

"Sige pasok!!"matamlay na sabi ko.

Si Cycris pla!Bakit parang yun mukha niya eh mukhang galit.

"May sasabihin ka daw sa akin!?"- ako.

"Ou,super rami!!"-cycris.Si Cycris ba talaga toh.

"Ano?!"pagtatakang tanong ko.

"Wag ka ngang magmaangmaangan na parang wlang alam!Ndi kita makakausap kung hindi kita pinuntahan dito!Bakit ayaw mo na ba akong kausapin?!"-Cycris.

Anong pinagsasasabi niya bakit hindi ko maintindihan.

"Sure !Kung ayaw mo na sa akin!Ipagpalit mo na ako sa mga mababait na bago mong kaibigan!!" -Cycris.Huhuhu.Bakit ganito?!.

"Ndi naman kita pinagpapali- -!" naputol na ung sinabi ko kasi agad na nagsalita si Cycris.

"Ndi daw.Anong pinapalabas mo?!Ang galing!" grabe si Cycris ba tlaga toh.

"Kung ayaw mo sa akin,Mas ayaw ko sau!!" ndi ko nakaya toh.

"Sino nanamang nagsabi na ayaw ko sau!?" mangiyak ngiyak na tanong ko.

"Galing hah!Isipin mo nga!Kung gusto mo sa akin ay kuntento ka na dapat sa akin!Ndi kana maghahanap pa nang iba!!" Ndi ko  na talaga kaya toh.

Umiyak na ako at pinilit kong yakapin si Cycris pero inaalis niya ung kamay ko.

"Ndi lang yun! May - - -!" Siya ba talaga si Cycris?!Ndi ganyan ang Cycris na nakilala ko.

"Cycris ayoko na!!Ndi ko na kaya!" umiyak na ako nang tuloy tuloy at ndi ko na talaga mapigilan pa.

"Kung ayaw mo na! Sure.Pwede n ba akong makaalis!?"-Sarcastic na sabi niya.

Hinawakan ko siya sa kamay para mapahinto siya.

"Cycris pagusapan natin toh!" sabi ko.

"Wla na tayong dapat paguspan pa!Kung saan ka masaya dun ka sumama!!Bhala ka na sa buhay mo Isabel!" o.O

Lumabas na siya nang pinto at umuwi na sa kanila.At ako naman ay naiwan ritong problemadang umiiyak.

"Alam mo isabel kahit kailan ang hina mo talaga!!" sabi ko sa sarili ko.

Bakit kailangan pang dumating sa puntong toh ang pagkakaibigan namin ni Cycris?!Siya a lng ang mapagmalasakit kong kaibigan.Paano ko nagawa sa kanya yun?!Parang tingin ko tuloy sa sarili ko eh wla na akong kwentang tao kasi nagawa ko nang manloko sa sarili ko pangkaibigan!! Huhuhu.