Νηπενθή

Κεφάλαιο 5

[Ακολουθεί μεγάλο κεφάλαιο]

Η Κυριακή ξημέρωσε και βρήκε την Rose πιο χαρούμενη από ποτέ.Ηταν η πρώτη φορά όλα αυτά τα χρόνια που καταλάβαινε σε βάθος γιατί είχε αγαπήσει τόσο πολύ αυτό το μυστήριο αγόρι.

Παρακολουθουσε συχνά τις νύχτες του καλοκαιριού τις πρωταγω- νίστριες των αγαπημένων της ταινιών να τραγουδούν διάφορα τραγούδια αγάπης για τους εραστές τους και ύστερα όταν έλεγε στον πατέρα της πως πήγαινε για ύπνο περναγε μια βόλτα από το μπάνιο, έκλεινε την πόρτα και παίρνοντας την βούρτσα στα χέρια της τραγουδούσε και αυτή τραγούδια αφιερωμένα στον Λουκ.

Τα πιο πολλά προέρχονταν από διάφορα musical.Αλλα πάλι τα σκεφτόταν εκείνη την στιγμή που η φωνή της δεν μπορούσε να μην τραγουδήσει για τον έρωτα της.

Αυτό το μυστήριο αγόρι έπαιρνε την μορφή κάθε ιδεατού που αγαπούσε.Από μικρή πίσω από αγαπημένους της λογοτεχνικούς χαρακτήρες κρυβόταν εκείνος.Ειχε σκεφτεί πως είναι καλύτερο να αγαπά κανείς μια ιδέα παρά έναν άνθρωπο.
Ενας άνθρωπος μπορεί να να σε πληγώσει, να φύγει, να πεθάνει ενώ μια ιδέα θα παρέμενε πάντα πιστή μέχρι φυσικά να την εγκαταλείψεις εσύ.

Αλλά ο Λουκ..ο Λουκ ήταν εξαίρεση!Πώς θα μπορούσε να τον εγκαταλείψει;Ηταν μια ιδέα και ένας άνθρωπος ταυτόχρονα.Τοσα χρόνια ζούσε με την ιδέα του και πλέον ήρθε ο καιρός να ζήσει τον άνθρωπο Λουκ.

Την ενθουσίαζε τόσο πολύ αυτό την Rose.Οσο και αν της άρεσαν οι ιδέες δεν μπορούσε να τις αγγίξει, να τις αγκαλιάσει, να τις φιλήσει.Και εκείνη τη μέρα το κατάλαβε καλύτερα από ποτέ.

"Είσαι έτοιμη;"Ή Violet ξεπροβάλλε το κεφάλι της από το άνοιγμα της πόρτας και η Rose σταμάτησε να τραγουδά την μελωδία που είχε ενδόμυχα αφιερώσει στον αγαπημένο της.

"Με τρόμαξες"της απάντησε και έπιασε την καρδιά της.

"Ναι, είμαι έτοιμη.Το μόνο που μένει είναι να διπλώσω τις πυτζάμες μου.
Πηγαινε κάτω και έρχομαι και 'γώ σε ένα λεπτό"της εξήγησε η Rose και η Violet χωρίς να πει τίποτα την υπάκουσε.

Η Rose έσκυψε να μαζέψει την κρεμάστρα που της είχε πέσει από τα χέρια όταν η φωνή της Violet την τρόμαξε.Την έπιασε και την έβαλε στην ντουλάπα.

Θα την χρησιμοποιούσε ξανά το απόγευμα μόλις επέστρεφε με τον πατέρα της και την μικρότερη αδερφή της από την επίσκεψη στην μητέρα της.