Νηπενθή

Κεφάλαιο 20

Ήταν μέρα διαφορετική από τις άλλες εκείνο το Σάββατο.Η μητέρα της Rose, η Natalie, μετά από πολύ καιρό επισκεπτόταν το σπίτι της ώστε να περάσει το απόγευμα με την οικογένεια της.Είχε ανταποκριθεί επιμελώς σε οποιαδήποτε εργασία της ανέθεταν οι γιατροί και το Ίδρυμα τους τελευταίους μήνες° η ψυχική της υγεία φαινόταν πως έδειχνε μια πρόοδο για αυτό και της δόθηκε η άδεια ώστε να περάσει εκείνο το απόγευμα εκτός του σανατόριου όπου διέμενε τα προηγούμενα χρόνια.Από το πρωί είχαν σηκωθεί στο πόδι όλοι από την οικογένεια και καθάριζαν το σπίτι εξονυχιστικά.

Ο Harold, είχε αναλάβει το εξωτερικό κομμάτι του σπιτιού.Να περιποιηθεί τον κήπο, να κλαδέψει τα δέντρα και να καθαρίσει το δρομάκι από τα κίτρινα φύλλα που είχαν πέσει.Δεν ήταν πολύωρη δουλειά ούτε απαιτούσε κάτι σπουδαίο για εκείνον αφού το έκανε σχεδόν καθημερινά και έτσι ο κήπος ήταν πάντα καθαρός και φορτισμένος.

Ή Rose με την αδελφή της, την Violet ήταν υπεύθυνες για το εσωτερικό του σπιτιού και δουλειές όπως το ξεσκόνισμα των ασημικών και η υπόλοιπη φασίνα.Οι 'χοντρές' δουλειές μέχρι το μεσημέρι είχαν ολοκληρωθεί και το μόνο που έμενε ήταν να μαγειρέψουν ένα γλυκό για το καλωσόρισμα.

Είχε φτάσει κοντά στις τρεις η ώρα το μεσημέρι όταν ο πατέρας των κοριτσιών έφυγε από το σπίτι ώστε να επιστρέψει με την μητέρα τους.Είχε ήδη ετοιμάσει το γλυκό και έτσι τα κορίτσια καθόντουσαν στο σαλόνι προσπαθώντας να επιλέξουν ποιές ταινίες θα προτιμούσε η μητέρα τους να δει όταν θα ερχόταν.Διότι, σίγουρα το απόγευμα θα περνούσε με αυτούς να βλέπουν μια ταινία, όλοι μαζί, στο σαλόνι του σπιτιού τους.

"Τι λες για Bergman;"πρότεινε η Violet και έδειξε μια ταινία του Σουηδού σκηνοθέτη.

"Ω, μπα.Δεν της άρεσε ποτέ ιδιαίτερα ο Bergman της μητέρας"εξήγησε η Rose και κοιτούσε καποιες κασέτες του Αϊζενσταιν που κρατούσε.

"Θα ήταν ωραίο να δούμε το Θωρηκτό Ποτέμκιν.Τι λες;"ανέδειξε την ταινία που κρατούσε στα χέρια της η μεγαλύτερη κοπέλα.

"Rosie, δεν νομίζω να είναι καλή ιδέα."

"Θελω να πω μια ιστορική ταινία ποτέ δεν είναι ιδανική επιλογή για την επανένωση μιας οικογένειας"συνέχισε ισχυριζόμενη η Violet και πλησίασε ώστε να καθίσει δίπλα της.

Και οι δύο κοπέλες είχαν πάρει το μικρόβιο, θα μπορούσε να πει κανείς, για την λατρεία του κινηματογράφου από την μητέρα τους και αν σε νεαρή ηλικία, είχαν δει σχεδόν όλες τις ταινίες μεγάλων κινηματογραφιστών και ήταν ικανές να αναπτύξουν μια εμπεριστατωμένη άποψη για τον κάθε σκηνοθέτη της προτίμησης τους.Αν και η μητέρα τους έδειχνε μια προτίμηση στις ταινίες που ήταν επηρεασμένες από το κίνημα της Nuvelle Vague (Νουβελ Βαγκ) δεν κατάφερε να μεταδώσει σε κανένα μέλος της υπόλοιπης οικογένειας αυτή την προτίμηση.