Νηπενθή

Κεφάλαιο 21

Το πιάτο έπεσε και έσπασε σε δευτερόλεπτα χωρίς να το καταλάβει  ούτε η ίδια η Rose πώς έφυγε από τα χέρια της.

"Ανάθεμα, πως το έπαθα αυτό;"έβρισε χαμηλόφωνα και έσκυψε να μαζέψει τα γυαλιά.

"Άσ'το κόρη μου θα τα μαζέψω εγώ"είπε τρυφερά η μητέρα της διακρίνοντας το ελαφρύ τρέμουλο στα χέρια της κόρης της.

"Όχι εντάξει"απάντησε εκείνη και άρχισε να μαζεύει τα γυαλιά.

"Rose"ο πατέρας της εμφανίστηκε με το ακουστικό στο χέρι στο σαλόνι.

"Αχ!"αναφώνησε μόλις τον ειδε με το ακουστικό στο χέρι.Ένα γυαλί μπήκε στον δείκτη του χεριού της.

"Rose άσ'τα σε παρακαλώ φύγε και πήγαινε να μιλήσεις στον άνθρωπο που περιμένει!"αποκρίθηκε η Violet ελάχιστα εκνευρισμένη με την άστατη συμπεριφορά που είχε μόλις επιδείξει η αδερφή της.

Ή Rose προχώρησε αργά μέχρι τον πατέρα της σκουπίζοντας με ένα χαρτί ταυτόχρονα το χέρι της.

"Βάλτε την ταινία να παίζει και θα έρθω εγώ"είπε και ο πατέρας της συμφώνησε σιωπηλός.Της έδωσε το ακουστικό και εκείνη το πήρε χωρίς ενδοιασμό.

Ανέβηκε αργά μέχρι το δωμάτιο της και όταν μπήκε έκατσε στο κρεββάτι της.

"Παρακαλω;"είπε και ευχήθηκε για μια στιγμή να μην ακούγεται το τρέμουλο που είχε και στην φωνή της.

"Καλησπέρα Rosaline"ακουσε την γνωστή φωνή στην άλλη μεριά του ακουστικού.

"Σε αναστάτωσε απ'όσο άκουσα το τηλεφώνημα μου.Είναι καλά το χέρι σου;"πρόσθεσε και η Rose σηκώθηκε νευρική από το κρεββάτι που μόλις είχε καθίσει.

Κατευθύνθηκε μέχρι το παράθυρο της και τράβηξε την κουρτίνα που είχε θέα τον όμορφο κήπο τους.Φυσούσε αρκετά με αποτέλεσμα τα φύλλα των δέντρων να καταλήγουν στο έδαφος.

"Όχι εντάξει.Απλώς βρέθηκα εξ απήνης και αγχώθηκα με το τηλεφώνημα σου.Έγινε κάτι;"

"Όχι απαραίτητα.Απλώς ήθελα να συζητήσουμε σχετικά με την ένταση που υπήρχε μεταξύ μας την τελευταία φορά.Δεν είχα αυτή την πρόθεση, λυπάμαι αν σε στεναχώρησα"πρώτος ομολόγησε ο Λουκ τα συναισθήματα και τις προθέσεις του.

"Αν κάποιος πρέπει να λυπάται αυτός είμαι εγώ"είπε αποφασισμένα η Rose.Και έπειτα συνέχισε λέγοντας:"Αλήθεια, δεν ξέρω τι με έπιασε.Συμπεριφέρθηκα σαν μωρό παιδί.Κάποιες φορές αφήνω την ζήλεια που αισθάνομαι να νικάει την λογική μου με αποτέλεσμα να παραφέρομαι.Συγγνώμη" είπε ειλικρινά και δάγκωσε τα χείλη της.