Κεφάλαιο 18

442 71 124
                                        

Η Rose έτρεχε μανιωδώς προκειμένου να φτάσει όσο πιο γρήγορα μπορούσε στο νεκροταφείο.Ειχε κάνει το λάθος να βάλει την τηλεόραση σε χαμηλή ένταση με αποτέλεσμα να την πάρει ο ύπνος και να αργήσει να ξυπνήσει.Ειχε ήδη αργήσει ένα τέταρτο όταν έφτασε στο νεκροταφείο και είδε τον Λουκ.

Καθοταν στο ίδιο μέρος που τον είχε δει και την προηγούμενη φορά με σκυφτό το κεφάλι να κρατάει κάτι στα χέρια του.Εκανε δύο βήματα και στο τρίτο παραπάτησε και εκείνος την είδε° οι μικρές, χαριτωμένες γόβες που φορούσε αποδεικνυοταν άβολες καθώς σε όλη την διαδρομή κόντεψε να πέσει τουλάχιστον πέντε φορές.

"Rosaline"προσφώνησε πρώτα εκείνος και σηκώθηκε όρθιος.

"Συγγνώμη που άργησα"πλησίασε διστακτικά η Rose ενώ κρατούσε σφιχτά την μικρή υφασμάτινη τσάντα στα δύο δάχτυλα της.

"Νόμιζα πως σου συνέβη κάτι.Δεν ήθελα να πιστέψω πως μετάνιωσες ή άργησες εσκεμμένα όπως κάνουν ορισμένες.Δεν είσαι τέτοια κοπέλα άλλωστε"εξήγησε ο Λουκ και έκατσαν μαζί στο γκρίζο μάρμαρο.

"Οχι δεν είμαι."

"Και σίγουρα δεν είχα τέτοιο σκοπό"συμπλήρωσε όταν είδε πως η απάντηση της δεν ήταν επαρκής.

"Απλώς κοιμήθηκα και δεν είχα την αίσθηση του χρόνου.Οταν ξύπνησα ήταν ήδη 19:00.Έβαλα ο,τι βρήκα μπροστά μου και προσπάθησα να έρθω όσο πιο γρήγορα μπορούσα.Απολογουμαι και πάλι° ξέρω πως δεν σου αρέσουν τέτοιες συμπεριφορές"η Rose σούφρωσε τα χείλη της σε μια στιγμιαία ένδειξη θλίψης και μετάνοιας.

"Μάλιστα."

"Έφτιαξα αυτό λίγο πριν έρθω εδώ καθώς είχα χρόνο στην διάθεση μου"άλλαξε θέμα ο Λουκ και της έδειξε ένα χάρτινο λουλούδι που κρατούσε στις χούφτες των χεριών του.

"Η αρχική ιδέα ήταν ένα τριαντάφυλλο όμως κατέληξα να κάνω μια τουλίπα που ήταν πιο..ιδιαίτερη.Ελπιζω να σου αρέσει° προτιμώ να φτιάχνω λουλούδια από το να τα αγοράζω.Όταν το κάνω  αισθανομαι σαν να αγοράζω μια ομορφιά που δεν πηγάζει από εμένα αλλά από κάτι άλλο.Ετσι την δημιουργώ εγώ"ο Λουκ ήταν αγχωμένος όσο μιλούσε καθώς δεν συνήθιζε να φλυαρεί τόσο πολύ και όταν το έκανε ήταν επειδή ήθελε να προσαιτεριστεί ένα θέμα προκειμένου να μην πει κάτι άθελά του.

"Είναι πολύ ωραίο.Και πολύ πρωτότυπο.Μια μωβ τουλίπα λοιπόν"χαμογέλασε περήφανα η Rose.

"Η αληθεια ήταν πως είχα μια αμφιθυμία στο χρώμα αλλά τέλος πάντων."

"Άναψες κερί;"ρώτησε με ενδιαφέρον η Rose.

ΝηπενθήGeschichten, die süchtig machen. Entdecke jetzt